ในช่วงปลายเดือนกันยายน 2569 ราคาน้ำมันดิบเบรนท์กลับยืนเหนือระดับ 100 ดอลลาร์อีกครั้ง ก่อนจะปรับตัวลงต่ำกว่าระดับดังกล่าว สร้างความสับสนให้กับนักลงทุน เนื่องจากตลาดฟอเร็กซ์ซึ่งปกติจะตอบสนองต่อราคาสินค้าโภคภัณฑ์อย่างรวดเร็ว กลับไม่เคลื่อนไหวตามอย่างชัดเจนในรอบนี้
ในอดีต ราคาน้ำมันที่ปรับขึ้นมักส่งผลต่อฟอเร็กซ์ผ่านสองช่องทาง หนึ่ง คือการหนุนสกุลเงินสินค้าโภคภัณฑ์อย่างดอลลาร์แคนาดาและโครนนอร์เวย์ สอง คือการเพิ่มคาดการณ์เงินเฟ้อนำเข้า ซึ่งส่งผลต่อนโยบายธนาคารกลางและมูลค่าสกุลเงิน แต่ในรอบนี้ ทั้งสองช่องทางกลับอ่อนแรงลง
สาเหตุแรกคือจุดสนใจของตลาดได้เปลี่ยนไป โดยเฉพาะทิศทางนโยบายของธนาคารกลางสหรัฐ ในเมื่อเจ้าหน้าที่ระบุว่าความเสี่ยงเงินเฟ้อสูงกว่าการจ้างงาน แรงกดดันเงินเฟ้อจากน้ำมันกลับถูกตีความว่าเป็นปัจจัยหนุนดอลลาร์ เพราะตอกย้ำเหตุผลในการคงอัตราดอกเบี้ยสูง ซึ่งทำให้ผลบวกต่อสกุลเงินสินค้าโภคภัณฑ์เจือจางลง
สาเหตุที่สองคือปัจจัยด้านอุปทาน การกลับมาเดินเครื่องท่อส่งน้ำมันตะวันออก-ตะวันตกของซาอุดีอาระเบีย และการฟื้นตัวของผลผลิตของนอร์เวย์ ช่วยคลายความกังวลเรื่องการขาดแคลนอย่างรุนแรง ทำให้ราคาน้ำมันขาดแรงหนุนจากพื้นฐานที่เพียงพอ
สำหรับเทรดเดอร์ฟอเร็กซ์ ปรากฏการณ์นี้เตือนว่าไม่ควรนำความสัมพันธ์เชิงประวัติศาสตร์มาใช้แบบกลไก เมื่อนโยบายมหภาคมีน้ำหนักมากกว่าอุปสงค์-อุปทาน ความเชื่อมโยงระหว่างสินค้าโภคภัณฑ์และสกุลเงินอาจ失效ชั่วคราว การจับตาดัชนีดอลลาร์และสัญญาณจากธนาคารกลางสหรัฐจึงมีประสิทธิภาพมากกว่า