ยูโรต่อดอลลาร์ปิดที่ 1.1203 ลดลงราว 0.3% จากสัปดาห์ก่อน ตัวเลขนี้ดูไม่น่าตกใจ แต่เมื่อพิจารณาโครงสร้างตลาดปัจจุบัน มันส่งสัญญาณที่น่ากังวล ยูโรกำลังอ่อนค่าลงในช่วงที่ดอลลาร์อ่อนค่าลง

### ปรากฏการณ์ที่ผิดปกติ

ปลายเดือนตุลาคม ดัชนีดอลลาร์ลดลงมาอยู่ที่ 101.6 ใกล้ระดับต่ำสุดในรอบสามสัปดาห์ ตามหลักเหตุผล ดอลลาร์ที่อ่อนค่าลงควรสนับสนุนยูโร แต่ยูโรกลับถูกกดดันต่อเนื่อง

การรวมกันของคู่สกุลที่อ่อนค่า แต่เราอ่อนค่ากว่า มักหมายความว่าแรงขายมาจากปัจจัยภายใน

คำตอบอยู่ในตลาดพันธบัตรฝรั่งเศส อัตราผลตอบแทนพันธบัตรฝรั่งเศสอายุ 10 ปีพุ่งเกิน 5% ในสัปดาห์นี้ เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2002 ครั้งสุดท้ายที่อัตรานี้ยืนเหนือระดับดังกล่าว ยูโรเพิ่งเริ่มหมุนเวียนในฐานะธนบัตร

การพุ่งขึ้นของอัตราผลตอบแทนไม่ได้สะท้อนเศรษฐกิจร้อนแรงเกินไป แต่สะท้อนการขยายตัวของความเสี่ยงพรีเมียม นักลงทุนต้องการผลตอบแทนที่สูงขึ้นเพื่อชดเชยความเสี่ยงในการถือพันธบัตรฝรั่งเศส

### หลักฐานจาก PMI

ดัชนีผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ หรือ PMI เดือนตุลาคมที่เผยแพร่วันศุกร์ให้หลักฐานโดยตรง PMI รวมของยูโรโซนลดลงจาก 53.1 ในเดือนกันยายนเหลือ 51.9 ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดในรอบสี่เดือน และต่ำกว่าที่ตลาดคาดที่ 52.7

ที่สำคัญกว่าคือรายละเอียด PMI รวมของฝรั่งเศสหลุดต่ำกว่า 50 ซึ่งเป็นเส้นแบ่งการขยายตัวและหดตัว หมายความว่าภาคเอกชนของฝรั่งเศสเข้าสู่ช่วงหดตัวแล้ว

PMI เป็นตัวชี้วัดล่วงหน้า การลดลงมักเกิดขึ้นก่อนข้อมูลจริงหนึ่งถึงสองไตรมาส เมื่อเยอรมนีกำลังฟื้นตัวช้าๆ แต่ฝรั่งเศสเริ่มหดตัว ความแตกต่างภายในยูโรโซนจะทำให้การส่งผ่านนโยบายการเงินยากขึ้น สำหรับอัตราแลกเปลี่ยน นี่เท่ากับติดป้ายการเติบโตอ่อนแอให้กับยูโร

### เทคนิค 1.1113 สำคัญอย่างไร

ในกราฟ ยูโรต่อดอลลาร์อยู่ในตำแหน่งสำคัญมาก 1.1113 คือจุดต่ำสุดของปี 2026 ซึ่งเกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ขณะที่เส้นค่าเฉลี่ย 200 สัปดาห์อยู่ที่ 1.1105 เกือบจะทับซ้อนกับจุดต่ำสุดของปี

แนวรับที่เกิดจากระดับจิตวิทยา บวกเส้นค่าเฉลี่ยระยะยาว บวกจุดต่ำสุดของปี ซ้อนกันสามชั้นนี้ มักถูกมองว่าเป็นพื้นที่ตัดสินของฝั่งซื้อและฝั่งขาย

หากแนวนี้ถูกทะลุลงอย่างมีนัยสำคัญ คือปิดสัปดาห์ต่ำกว่าแนว ไม่ใช่แค่ไส้เทียนลงไป ด้านล่างจะขาดแนวรับทางประวัติศาสตร์ที่ชัดเจน ระดับจิตวิทยา 1.1000 จะกลายเป็นเป้าหมายถัดไป

ในทางกลับกัน หากได้แรงพยุงในบริเวณนี้และรีบาวด์ แนวต้านแรกคือ 1.1260 แนวต้านที่แข็งกว่าคือ 1.1355

ควรสังเกตว่าในสัปดาห์นี้ยูโรพยายามบุกโซน 1.1240 ถึง 1.1260 หลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ การทดสอบซ้ำแล้วไม่ผ่านถือเป็นสัญญาณของความอ่อนแอ

### ตำแหน่งนโยบายเชิงเปรียบเทียบ

ในแง่นโยบายการเงิน ทั้ง ECB และเฟดต่างอยู่ในภาวะหยุดชะงัก แต่มีลักษณะต่างกัน เฟดอยู่ในช่วงสังเกตหลังขึ้นดอกเบี้ยเดือนกันยายน โดยตลาดให้โอกาสขึ้นเดือนธันวาคมสูงกว่า 80% ส่วน ECB อยู่ในช่วงสังเกตหลังขึ้นดอกเบี้ยกันยายน และระบุชัดเจนว่าแรงกระแทกจากราคาพลังงานยังไม่ส่งผ่านไปสู่ค่าแรง

โดยเปรียบเทียบ ขั้นต่อไปของเฟดมีแนวโน้มขึ้นดอกเบี้ยมากกว่า ขณะที่ขั้นต่อไปของ ECB มีแนวโน้มรอมากกว่า ความแตกต่างของความคาดหวังนี้เป็นรากฐานของความอ่อนแอระยะกลางของยูโร

### สามตัวแปรที่ต้องจับตา

ตัวแปรแรกคือการเจรจางบประมาณฝรั่งเศส หากมีแผนปรับการคลังที่น่าเชื่อถือ ส่วนต่างพันธบัตรฝรั่งเศสจะแคบลง และความเสี่ยงพรีเมียมของยูโรจะลดลง

ตัวแปรที่สองคือผู้สืบทอดตำแหน่งประธาน ECB ลาการ์ดประกาศจะออกในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2027 ท่าทีของผู้นำคนใหม่จะส่งผลต่อการกำหนดราคาเส้นทางนโยบายปี 2027

ตัวแปรที่สามคือข้อมูลเงินเฟ้อสหรัฐ หาก PCE ยังสูงเกินคาด ความน่าจะเป็นที่เฟดขึ้นดอกเบี้ยเดือนธันวาคมจะเพิ่มขึ้น ดอลลาร์จะได้แรงหนุนจากส่วนต่างดอกเบี้ยกลับมา และแรงกดดันต่อยูโรจะเพิ่มขึ้นอีก

สำหรับเทรดเดอร์ ปัจจุบันไม่เหมาะที่จะไล่ขายยูโร แนวรับบริเวณ 1.1113 ค่อนข้างหนาแน่น และดอลลาร์เองก็ขาดแรงส่งขาขึ้น วิธีที่มั่นคงกว่าคือระมัดระวังเมื่ออยู่ต่ำกว่า 1.1260 และรอจนทิศทางทะลุชัดเจนก่อนติดตาม พร้อมควบคุมขนาดสถานะและจุดตัดขาดทุนอย่างเข้มงวด

ตลาดการเงินโลกกำลังจับตาการประชุมธนาคารกลางญี่ปุ่น หรือ BOJ ในวันที่ 30 ตุลาคม ซึ่งคาดว่าจะคงอัตราดอกเบี้ยที่ 1.25% ระดับสูงสุดในรอบ 31 ปี

แต่สิ่งที่ตลาดสนใจไม่ใช่ผลการตัดสินใจ หากเป็นถ้อยคำในแถลงการณ์และรายงานแนวโน้มเศรษฐกิจ

### ทำไม BOJ ถึงไม่ขึ้นดอกเบี้ยครั้งนี้

เหตุผลแรกคือช่วงเวลา เพิ่งขึ้นดอกเบี้ยไปเมื่อเดือนกันยายน การขึ้นครั้งที่สองติดต่อกันในระยะเวลาห่างกันเพียงเดือนเดียวเป็นเรื่องที่หาได้ยากในประวัติศาสตร์ของ BOJ ซึ่งย้ำเสมอเรื่องความต่อเนื่องและคาดการณ์ได้ของนโยบาย

เหตุผลที่สองคือสภาพแวดล้อมภายนอก สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่ธนาคารกลางใหญ่หลายแห่งประชุมพร้อมกัน ทั้งเฟด ECB ธนาคารกลางแคนาดา และ RBNZ ต่างตัดสินใจนโยบายในสัปดาห์เดียวกัน บวกกับราคาน้ำมันที่ผันผวนจากสถานการณ์ตะวันออกกลาง BOJ มีเหตุผลเพียงพอที่จะรอดู

เหตุผลที่สามคือการเมือง รัฐบาลญี่ปุ่นอ่อนไหวต่อจังหวะการฟื้นฟูนโยบายการเงินมาโดยตลอด โดยเฉพาะเมื่อเงินเยนอ่อนค่าทำให้ต้นทุนนำเข้าเพิ่มขึ้นและกระทบกำลังซื้อของประชาชน BOJ ต้องหาจุดสมดุลระหว่างการชะลอการอ่อนค่าของเงินเยนกับการไม่ทำให้ตลาดตกใจ

### ถ้อยคำสำคัญกว่าผลการตัดสินใจ

หลายสำนักคาดการณ์ว่า BOJ จะประกาศว่าเงินเฟ้อถึงเป้า 2% อย่างยั่งยืนแล้ว หลังจากต่อสู้มาเกือบ 14 ปี

นี่ดูเหมือนเป็นเพียงถ้อยคำทางเทคนิค แต่จริงๆ แล้วเป็นเงื่อนไขเบื้องต้นของการเปลี่ยนนโยบาย ความกังวลใหญ่ที่สุดของ BOJ ในอดีตคือภาวะเงินฝืดฝังรากลึก เมื่อประกาศว่าชนะเงินฝืดแล้ว หมายความว่าจุดยึดของกรอบนโยบายเปลี่ยนจากต่อสู้กับเงินฝืด เป็นการป้องกันเศรษฐกิจร้อนแรงเกินไป ซึ่งเปิดพื้นที่ให้ขึ้นดอกเบี้ยต่อไป

ตลาดคาดว่า BOJ จะปรับเพิ่มคาดการณ์เงินเฟ้อ และส่งสัญญาณว่าอาจขึ้นดอกเบี้ยในเดือนธันวาคมหรือมกราคม

### สามสถานการณ์ของดอลลาร์ต่อเยน

ปัจจุบันดอลลาร์ต่อเยนซื้อขายในกรอบ 157 ถึง 158 ซึ่งเป็นระดับที่อ่อนไหว เพราะใกล้กับระดับที่ทางการญี่ปุ่นเคยส่งสัญญาณแทรกแซงด้วยวาจาหลายครั้ง

สถานการณ์ที่หนึ่ง BOJ คงดอกเบี้ยแต่ส่งสัญญาณเข้มงวด เงินเยนอาจแข็งค่าขึ้นระยะสั้น ดอลลาร์ต่อเยนอาจย่อลงไปที่ 155 แต่ผลกระทบจำกัด เพราะส่วนต่างดอกเบี้ยระหว่างสหรัฐและญี่ปุ่นยังกว้างมาก

สถานการณ์ที่สอง BOJ คงดอกเบี้ยและถ้อยคำเป็นกลาง ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด ตลาดจะตอบสนองไม่มากนัก และคู่เงินจะแกว่งในกรอบ 157 ถึง 159

สถานการณ์ที่สาม BOJ ขึ้นดอกเบี้ยอย่างไม่คาดคิด หรือให้กรอบเวลาชัดเจนสำหรับการขึ้นในเดือนธันวาคม กรณีนี้จะกระตุ้นการปิดสถานะ carry trade อย่างรวดเร็ว เงินเยนอาจแข็งค่าขึ้นสองถึงสามเยน ดอลลาร์ต่อเยนอาจทดสอบโซน 152 ถึง 154 ความน่าจะเป็นไม่สูง แต่ผลกระทบจะรุนแรงมาก

### ความเสี่ยงของ carry trade

ต้องเตือนว่า carry trade ซึ่งกู้เงินเยนดอกเบี้ยต่ำไปลงทุนในสินทรัพย์ผลตอบแทนสูง มีขนาดใหญ่โตมากในช่วงสองปีที่ผ่านมา

เมื่อ BOJ ส่งสัญญาณเข้มงวดเร็วขึ้น หรือความเชื่อมั่นต่อความเสี่ยงทั่วโลกแย่ลง การปิดสถานะเหล่านี้จะเป็นแบบเหยียบกันตาย นักลงทุนซื้อเงินเยนพร้อมกันเพื่อชำระหนี้ ทำให้เงินเยนแข็งค่าอย่างรวดเร็วและสินทรัพย์ผลตอบแทนสูงร่วงลง เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ข้ามตลาด

เดือนสิงหาคม 2024 เคยเกิดภาพแบบนี้มาแล้ว ดัชนีนิกเกอิตกลงกว่า 12% ในวันเดียว

### คำแนะนำในการปฏิบัติ

สำหรับภาคธุรกิจที่มีหนี้สินเป็นเงินเยน ควรทบทวนสัดส่วนการป้องกันความเสี่ยง หากคาดว่าเงินเยนจะแข็งค่าขึ้นในระยะกลาง ควรเพิ่มสัดส่วนสัญญาซื้อขายล่วงหน้าเพื่อล็อกต้นทุน

สำหรับเทรดเดอร์ แนะนำให้รออย่างน้อยครึ่งชั่วโมงหลังประกาศผลก่อนตัดสินใจ เพื่อหลีกเลี่ยงสภาวะสภาพคล่องต่ำที่ทำให้เกิดการเลื่อน slippage สูง และควบคุมเลเวอเรจอย่างเข้มงวด เพราะคืนวันประชุมธนาคารกลางมักมี slippage สูงกว่าปกติมาก

สำหรับนักลงทุนระยะยาว เหตุการณ์ลักษณะนี้มักเป็นโอกาสมากกว่าภัยคุกคาม การถูกบังคับขายจาก systemic unwinding มักสร้างจุดเข้าซื้อที่น่าสนใจ แต่เงื่อนไขคือคุณต้องมีเงินสดและรอดไปถึงตอนนั้นให้ได้

ธนาคารกลางยุโรป (ECB) ประกาศคงอัตราดอกเบี้ยเงินฝากที่ 2.50% ในการประชุมวันที่ 29 ตุลาคม การตัดสินใจครั้งนี้ถือเป็นปกติ แต่การประกาศลาออกของคริสติน ลาการ์ด ประธาน ECB กลับกลายเป็นข่าวใหญ่ที่สุดของวัน

### มติเอกฉันท์กับฉากหลังที่ไม่สบายใจ

การคงดอกเบี้ยครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนเป็นเอกฉันท์จากคณะกรรมการบริหาร แถลงการณ์ยอมรับว่า ราคาพลังงานที่พุ่งสูงขึ้นทำให้ความเสี่ยงด้านเงินเฟ้อเอียงไปทางขาขึ้น แต่ระบุด้วยว่าต้นทุนพลังงานที่สูงยังไม่ได้ส่งผ่านไปสู่ค่าแรงอย่างชัดเจน และเงินเฟ้อพื้นฐานยังค่อนข้างทรงตัว

ประโยคนี้ต้องตีความในบริบทของยูโรโซน ยุโรปกำลังเผชิญกับแรงกระแทกจากฝั่งอุปทาน ราคาน้ำมันที่สูงขึ้นดันเงินเฟ้อทั่วไปขึ้น แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเกิดวงจรค่าแรงกับราคาเสมอไป ในอดีต ECB มักจะมองข้ามความผันผวนระยะสั้น เว้นแต่จะเกิดผลกระทบรอบสอง

ดังนั้น แม้อัตราเงินเฟ้อจะใกล้สองเท่าของเป้าหมาย ธนาคารกลางก็เลือกที่จะรอดู

### ปัญหาจริงอยู่ที่ฝรั่งเศส

หากเงินเฟ้อเป็นตัวแปรเรื้อรัง ปัญหาเร่งด่วนคือตลาดพันธบัตรฝรั่งเศส อัตราผลตอบแทนพันธบัตรฝรั่งเศสอายุ 10 ปีพุ่งขึ้นเกิน 5% ในสัปดาห์นี้ เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2002

แรงหนุนไม่ได้มาจากสภาพแวดล้อมอัตราดอกเบี้ยโลกเท่านั้น แต่มาจากความกังวลต่อความยั่งยืนทางการคลังของฝรั่งเศส การเจรจางบประมาณติดขัด และเส้นทางขาดดุลขาดแผนฟื้นฟูที่น่าเชื่อถือ

มูดีส์ยืนยันอันดับความน่าเชื่อถือ Aa3 ของฝรั่งเศสหลังตลาดปิดวันศุกร์ แต่คงแนวโน้มไว้ที่เชิงลบ ซึ่งหมายความว่าหากสถานะการคลังไม่ดีขึ้นจริง อันดับอาจถูกลดอีกในอนาคต

สำหรับ ECB นี่คือทางตัน หากส่วนต่างระหว่างพันธบัตรฝรั่งเศสกับเยอรมันกว้างขึ้นเรื่อยๆ การส่งผ่านนโยบายการเงินภายในยูโรโซนจะไม่สมดุล อัตราดอกเบี้ยเดียวไม่สามารถเหมาะกับทุกประเทศสมาชิก

### ทำไมลาการ์ดเลือกออกตอนนี้

เหตุผลที่ลาการ์ดให้ในการแถลงข่าวตรงไปตรงมา เธอกล่าวว่าเธอไม่สามารถรักษาความเป็นกลางได้ในสภาพแวดล้อมปัจจุบัน

คำพูดนี้ต้องคิดตามให้ดี ในฐานะประธานธนาคารกลาง หน้าที่ของเธอคือการตัดสินใจนโยบายการเงินเชิงเทคนิค แต่ท่ามกลางความปั่นป่วนของตลาดพันธบัตรฝรั่งเศสและการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองยุโรป ตำแหน่งประธานธนาคารกลางเป็นเรื่องยากที่จะหลีกเลี่ยงแรงกดดันทางการเมืองได้ทั้งหมด

การลาออกก่อนกำหนดในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2027 แทนที่จะเป็นปลายเดือนตุลาคม 2027 ส่งผลสองประการ ประการแรกคือความไม่แน่นอนของผู้สืบทอดตำแหน่ง ตลาดจะจับตาดูว่าใครจะมารับตำแหน่ง และท่าทีต่อเงินเฟ้อของผู้นำคนใหม่เป็นอย่างไร ประการที่สองคือเครื่องหมายคำถามเรื่องความต่อเนื่องของนโยบาย โดยเฉพาะในช่วงที่หน้าต่างการขึ้นดอกเบี้ยเดือนธันวาคมใกล้เข้ามา

### ผลต่อค่าเงินยูโร

ยูโรต่อดอลลาร์ปิดสัปดาห์ที่ 1.1203 ลดลงราว 0.3% สิ่งที่ต้องสังเกตคือ แรงกดดันต่อยูโรไม่ได้มาจากดอลลาร์ที่แข็งค่า เพราะดัชนีดอลลาร์ลดลงมาอยู่ที่ระดับต่ำสุดในรอบสามสัปดาห์ในช่วงเดียวกัน

เมื่อสกุลเงินอ่อนค่าลงทั้งที่คู่สกุลอ่อนค่า แสดงว่าแรงขายมาจากปัจจัยภายใน

ในทางเทคนิค 1.1113 คือจุดต่ำสุดของปี 2026 ซึ่งเพิ่งทำเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม และเส้นค่าเฉลี่ย 200 สัปดาห์อยู่ที่ 1.1105 เกือบจะทับซ้อนกัน ทำให้เกิดแนวรับสำคัญที่ชัดเจน หากหลุดแนวนี้ เป้าหมายถัดไปคือ 1.1000 ด้านบนแนวต้านอยู่ที่ 1.1260 และ 1.1355

### คำแนะนำ

สำหรับเทรดเดอร์ ตัวแปรสำคัญของยูโรเปลี่ยนจากคำถามว่าเฟดจะทำอะไร เป็นคำถามว่าฝรั่งเศสจะทำอะไร แนะนำให้ติดตามสามสัญญาณ การเจรจางบประมาณฝรั่งเศส การเปลี่ยนแปลงของส่วนต่างพันธบัตรฝรั่งเศสกับเยอรมัน และท่าทีของประธาน ECB คนใหม่

ก่อนที่สามสิ่งนี้จะชัดเจน การฟื้นตัวของยูโรมักจะเป็นเชิงเทคนิคมากกว่าเชิงแนวโน้ม

แถลงการณ์ล่าสุดของเจ้าหน้าที่ธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) ที่ระบุว่าความเสี่ยงด้านเงินเฟ้อยังคงสูงกว่าความเสี่ยงด้านการจ้างงาน และยังคงเปิดประตูสำหรับการขึ้นอัตราดอกเบี้ยเพิ่มเติม ส่งสัญญาณสำคัญต่อตลาดการเงินทั่วโลก

จากมุมมองเชิงนโยบาย ถ้อยคำดังกล่าวสื่อความหมายสองประการ ประการแรก แม้ตลาดแรงงานสหรัฐเริ่มมีสัญญาณเย็นตัวลง แต่ความเหนียวของเงินเฟ้อพื้นฐานยังคงสร้างความกังวลต่อผู้กำหนดนโยบาย ประการที่สอง เฟดมีแนวโน้มที่จะคงอัตราดอกเบี้ยระดับจำกัดเป็นเวลานานขึ้น แทนที่จะรีบผ่อนคลาย ซึ่งสนับสนุนข้อได้เปรียบด้านอัตราผลตอบแทนที่แท้จริงของดอลลาร์โดยตรง

ปฏิกิริยาของตลาดฟอเร็กซ์รวดเร็วและชัดเจน ดัชนีดอลลาร์ปรับขึ้นหลังแถลงการณ์ ขณะที่ยูโรและปอนด์อ่อนค่าลง ส่วนดอลลาร์เทียบเยนได้แรงหนุนจากส่วนต่างอัตราดอกเบี้ย เนื่องจากเยนมีบทบาทเป็นสกุลเงินระดมทุนสำหรับการค้า Carry Trade ทำให้อ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงของส่วนต่างดอกเบี้ยเป็นพิเศษ

ในฝั่งยูโร ถ้อยคำของนักเศรษฐศาสตร์หลักของธนาคารกลางยุโรปที่เลื่อนการปรับเงินเฟ้อสู่ภาวะปกติไปกลางปี 2570 ชี้ว่าทิศทางนโยบายของสองธนาคารกลางอาจแตกต่างกันต่อเนื่อง ซึ่งส่วนต่างของคาดการณ์อัตราดอกเบี้ยนี้เป็นเครื่องยนต์หลักที่ขับเคลื่อนทิศทางยูโรเทียบดอลลาร์ในระยะกลาง

สำหรับเทรดเดอร์ ควรให้ความสำคัญกับข้อมูลเงินเฟ้อและการจ้างงานของสหรัฐในสัปดาห์นี้ ข้อมูลที่ตอกย้ำว่าเงินเฟ้อเหนียวจะหนุนดอลลาร์ ในทางกลับกัน หากข้อมูลการจ้างงานอ่อนแอเกินคาด ตลาดอาจกลับมาเดิมพันว่าเฟดจะผ่อนคลาย ซึ่งจะสร้างความผันผวนอย่างรุนแรง

ในเชิงกลยุทธ์ แนะนำให้หลีกเลี่ยงการเดิมพันทิศทางเดียวด้วยสถานะหนักก่อนการเปิดเผยข้อมูล และใช้การตั้งจุดตัดขาดทุนอย่างเคร่งครัดเพื่อ保护เงินทุนในสภาวะที่ความไม่แน่นอนสูง

ในช่วงปลายเดือนกันยายน 2569 ราคาน้ำมันดิบเบรนท์กลับยืนเหนือระดับ 100 ดอลลาร์อีกครั้ง ก่อนจะปรับตัวลงต่ำกว่าระดับดังกล่าว สร้างความสับสนให้กับนักลงทุน เนื่องจากตลาดฟอเร็กซ์ซึ่งปกติจะตอบสนองต่อราคาสินค้าโภคภัณฑ์อย่างรวดเร็ว กลับไม่เคลื่อนไหวตามอย่างชัดเจนในรอบนี้

ในอดีต ราคาน้ำมันที่ปรับขึ้นมักส่งผลต่อฟอเร็กซ์ผ่านสองช่องทาง หนึ่ง คือการหนุนสกุลเงินสินค้าโภคภัณฑ์อย่างดอลลาร์แคนาดาและโครนนอร์เวย์ สอง คือการเพิ่มคาดการณ์เงินเฟ้อนำเข้า ซึ่งส่งผลต่อนโยบายธนาคารกลางและมูลค่าสกุลเงิน แต่ในรอบนี้ ทั้งสองช่องทางกลับอ่อนแรงลง

สาเหตุแรกคือจุดสนใจของตลาดได้เปลี่ยนไป โดยเฉพาะทิศทางนโยบายของธนาคารกลางสหรัฐ ในเมื่อเจ้าหน้าที่ระบุว่าความเสี่ยงเงินเฟ้อสูงกว่าการจ้างงาน แรงกดดันเงินเฟ้อจากน้ำมันกลับถูกตีความว่าเป็นปัจจัยหนุนดอลลาร์ เพราะตอกย้ำเหตุผลในการคงอัตราดอกเบี้ยสูง ซึ่งทำให้ผลบวกต่อสกุลเงินสินค้าโภคภัณฑ์เจือจางลง

สาเหตุที่สองคือปัจจัยด้านอุปทาน การกลับมาเดินเครื่องท่อส่งน้ำมันตะวันออก-ตะวันตกของซาอุดีอาระเบีย และการฟื้นตัวของผลผลิตของนอร์เวย์ ช่วยคลายความกังวลเรื่องการขาดแคลนอย่างรุนแรง ทำให้ราคาน้ำมันขาดแรงหนุนจากพื้นฐานที่เพียงพอ

สำหรับเทรดเดอร์ฟอเร็กซ์ ปรากฏการณ์นี้เตือนว่าไม่ควรนำความสัมพันธ์เชิงประวัติศาสตร์มาใช้แบบกลไก เมื่อนโยบายมหภาคมีน้ำหนักมากกว่าอุปสงค์-อุปทาน ความเชื่อมโยงระหว่างสินค้าโภคภัณฑ์และสกุลเงินอาจ失效ชั่วคราว การจับตาดัชนีดอลลาร์และสัญญาณจากธนาคารกลางสหรัฐจึงมีประสิทธิภาพมากกว่า

วันที่ 18 กันยายน 2569 ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์โลกเผชิญภาพที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ด้านหนึ่งราคาทองคำคำจอตสปอตดีดตัวขึ้นแตะระดับสูงสุดในรอบหนึ่งสัปดาห์ที่ 4,381.26 ดอลลาร์ต่อออนซ์ อีกด้านหนึ่งราคาน้ำมันดิบยังคงอ่อนตัวลงและนำการร่วงของตลาดสินค้าโภคภัณฑ์

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 16 กันยายน ธนาคารกลางสหรัฐประกาศขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% สู่กรอบ 3.75%–4.00% เป็นการขึ้นดอกเบี้ยครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2566 ด้วยมติเอกฉันท์ 12 ต่อ 0 นายเควิน วอร์ช ประธานเฟดคนใหม่กล่าวว่า “เงินเฟ้อยังสูงเกินไป และสูงมานานเกินไปแล้ว” โดยเงินเฟ้อสูงกว่าเป้าหมาย 2% ต่อเนื่องกว่าห้าปี ซึ่งตามทฤษฎีแล้วเป็นปัจจัยลบต่อทองคำ

แต่ผลลัพธ์กลับตรงกันข้าม ในวันประกาศ ทองคำร่วงลงแตะระดับต่ำสุดในรอบเกือบหกสัปดาห์ที่ราว 4,200 ดอลลาร์ จากนั้นในวันที่ 17 กันยายน ราคากลับพุ่งขึ้นกว่า 2% แตะระดับราว 4,360 ดอลลาร์ และในเช้าวันที่ 18 กันยายน (เวลาเอเชีย) ราคาทองคำคำจอตสปอตแตะระดับสูงสุดในรอบหนึ่งสัปดาห์ที่ 4,381.26 ดอลลาร์ โดยราคาทองคำลอนดอนอ้างอิงอยู่ที่ 4,345.12 ดอลลาร์ต่อออนซ์ เพิ่มขึ้น 4.01 ดอลลาร์ หรือ 0.09%

เหตุผลหลักอยู่ที่ “ส่วนต่างความคาดหวัง” ตลาดได้คาดการณ์การขึ้นดอกเบี้ยไว้ล่วงหน้าอย่างเต็มที่ เมื่อข่าวออกมา เงินทุนที่เดิมเดิมพันว่าราคาทองจะลดลงจึงปิดสถานะทำกำไร นอกจากนี้ดัชนีดอลลาร์สหรัฐยังร่วงลงจากจุดสูงสุดในรอบเจ็ดสัปดาห์ อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐปรับลดลงจากระดับสูง และราคาน้ำมันดิบปรับตัวลง ซึ่งทั้งสามปัจจัยช่วยหนุนราคาทองคำ

สำหรับน้ำมันดิบ ในการซื้อขายวันที่ 17 กันยายน ราคาน้ำมันปิดตลาดปรับลงทั้งกระดาน โดยน้ำมันเบรนต์อ่อนตัวลงมาที่ราว 98.8 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และน้ำมัน WTI อยู่ที่ราว 96.3 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล สาเหตุมาจากการขึ้นดอกเบี้ยที่หนุนดอลลาร์ให้แข็งค่า เพิ่มต้นทุนการถือครองสินค้าโภคภัณฑ์ ขณะที่ความกังวลต่ออุปสงค์ของเศรษฐกิจโลกกดดันแนวโน้มความต้องการน้ำมัน ประกอบกับส่วนชดเชยความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ที่ทยอยหดตัวลง จุด 100 ดอลลาร์จึงกลับมาเป็นแนวแบ่งระหว่างฝ่ายซื้อและฝ่ายขายอีกครั้ง

มองไปข้างหน้า ปัจจัยชี้ขาดยังคงเป็นเส้นทางนโยบายของเฟด เครื่องมือ FedWatch ของ CME ระบุว่า ตลาดประเมินโอกาสที่เฟดจะขึ้นดอกเบี้ยอีก 0.25% ในการประชุมเดือนตุลาคมอยู่ที่ 55.4% และโอกาสคงอัตราดอกเบี้ยอยู่ที่ 44.6% ส่วนเดือนธันวาคม โอกาสขึ้นสะสม 0.25% อยู่ที่ 47.7% และขึ้นสะสม 0.50% อยู่ที่ 39.8% ความไม่แน่นอนนี้หมายความว่าความผันผวนของตลาดสินค้าโภคภัณฑ์จะยังคงอยู่ในระดับสูง

นักลงทุนควรสร้างกรอบการวิเคราะห์ที่แตกต่างกันสำหรับแต่ละสินค้า ทองคำอ่อนไหวต่ออัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงและความต้องการสินทรัพย์ปลอดภัย ขณะที่น้ำมันอ่อนไหวต่อต้นทุนดอลลาร์และความคาดหวังด้านอุปสงค์ การควบคุมขนาดสถานะ กระจายความเสี่ยง และปฏิบัติตามวินัยการตัดขาดทุนอย่างเคร่งครัด จึงเป็นหัวใจของการอยู่รอดในตลาดที่มีความผันผวนสูงเช่นนี้

ในช่วงเช้ามืดของวันที่ 17 กันยายน ตามเวลาปักกิ่ง การประชุมนโยบายของธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) เดือนกันยายนได้ข้อสรุป โดยมีมติ 12 ต่อ 0 ขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 25 เบสิกพอยต์ สู่กรอบ 3.75%–4.00% นับเป็นการขึ้นดอกเบี้ยครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2023 และเป็นครั้งแรกที่ประธานเฟดคนใหม่ เควิน วอร์ช เปลี่ยนแปลงทิศทางนโยบายอย่างแท้จริง หลังการประกาศดังกล่าว ดัชนีดอลลาร์ปรับขึ้นสู่ระดับ 99.3–99.6 ขณะที่อัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐอายุ 10 ปีพุ่งขึ้นสู่ระดับ 5.05%–5.1% ซึ่งเป็นระดับสูงสุดนับตั้งแต่ปี 2007 ส่งผลกดดันราคาสินค้าโภคภัณฑ์ทั่วโลก

ในตลาดโลหะมีค่า เมื่อวันที่ 16 กันยายนตามเวลาท้องถิ่น ราคาโลหะมีค่าระหว่างประเทศปิดปรับตัวลงเป็นส่วนใหญ่ โดยทองคำสปอตปิดลบ 0.69% ที่ 4,263.53 ดอลลาร์ต่อออนซ์ และเงินสปอตปิดลบ 1.07% ที่ 62.97 ดอลลาร์ต่อออนซ์ เข้าสู่ช่วงการซื้อขายเอเชียของวันที่ 17 กันยายน แรงกดดันยังคงต่อเนื่อง โดยราคาทองคำนิวยอร์กในช่วงเช้ามืดร่วงลงเกิน 1% และหลุดแนว 4,280 ดอลลาร์ ขณะที่ทองคำลอนดอนซื้อขายที่ประมาณ 4,262.58 ดอลลาร์ต่อออนซ์

ตรรกะเบื้องหลังการร่วงลงครั้งนี้ค่อนข้างชัดเจน ทองคำเป็นสินทรัพย์ที่ไม่มีดอกเบี้ย ผลตอบแทนจึงมีความสัมพันธ์เชิงลบกับอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเฟดขึ้นดอกเบี้ย 25 เบสิกพอยต์ ต้นทุนค่าเสียโอกาสในการถือทองคำจึงสูงขึ้นทันที ขณะที่ถ้อยคำแข็งกร้าวของวอร์ชที่ว่า “เงินเฟ้อสูงเกินไป และสูงมานานเกินไปแล้ว” ได้สลายความคาดหวังของตลาดต่อการปรับลดดอกเบี้ยในระยะสั้น ผลลัพธ์คืออัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐและดอลลาร์แข็งค่าขึ้นพร้อมกัน ซึ่งกัดกร่อนความน่าสนใจเชิงเปรียบเทียบของทองคำ

เงินที่ร่วงลงมากกว่าทองคำสะท้อนลักษณะเฉพาะของตัวมันเอง เงินมีสถานะทั้งโลหะมีค่าและโลหะอุตสาหกรรม เมื่อความอยากเสี่ยงของตลาดลดลง เงินจึงถูกกดดันจากสองด้านพร้อมกัน ทั้งจากสถานะสินทรัพย์ไม่มีดอกเบี้ยที่แพ้ให้กับพันธบัตรที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่า และจากความกังวลว่าอุตสาหกรรมจะชะลอตัวลงจากการขึ้นดอกเบี้ย ด้วยเหตุนี้ ความผันผวนของเงินในวัฏจักรการเข้มงวดนโยบายจึงมักรุนแรงกว่าทองคำ โลหะแพลตินัมและแพลเลเดียมที่ก่อนหน้านี้แข็งแกร่งก็อ่อนตัวลงตามกัน

ตลาดน้ำมันดิบก็เผชิญแรงกดดันเช่นกัน ในวันที่ 17 กันยายน ข้อมูลจากศูนย์ข่าวของจินโถวไฟแนนซ์ระบุว่า ราคาน้ำมันดิบ WTI ซื้อขายที่ประมาณ 102.19–102.28 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล น้ำมันดิบเบรนต์ที่ประมาณ 105.5–105.82 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และก๊าซธรรมชาติสหรัฐที่ประมาณ 2.90 ดอลลาร์ต่อหน่วยความร้อนอังกฤษ จากข้อมูลรายงาน WTI ปรับลงประมาณ 3.35% และเบรนต์ปรับลงประมาณ 2.73% สะท้อนแนวโน้มการย่อตัวลงจากระดับสูงก่อนหน้า

จุดที่น่าสังเกตคือ WTI เคยหลุดแนว 100 ดอลลาร์ในรอบการซื้อขายก่อนหน้า แล้วกลับขึ้นมายืนเหนือระดับดังกล่าวได้อีกครั้ง แสดงว่าแนว 100 ดอลลาร์กลายเป็นจุดต่อสู้สำคัญทั้งในเชิงจิตวิทยาและเชิงเทคนิค ความกดดันของราคาน้ำมันมาจากสามช่องทางหลัก ได้แก่ การขึ้นดอกเบี้ยที่ทำให้ดอลลาร์แข็งค่าและทำให้น้ำมันมีราคาแพงขึ้นสำหรับผู้ถือสกุลเงินอื่น ความกังวลว่าเศรษฐกิจโลกอาจชะลอตัวลงทำให้ความต้องการใช้น้ำมันลดลง และการทยอยคลายลงของส่วนกลับความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ที่สะสมมาจากสถานการณ์ตะวันออกกลาง

ในประเทศจีน ราคาน้ำมันสำเร็จรูปมีลักษณะหน่วงเวลาตามรอบการปรับราคา ปัจจุบันรอบการคำนวณ 10 วันทำการดำเนินไปแล้ว 3 วันทำการ สถาบันต่างๆ คาดการณ์ว่าจะปรับขึ้นประมาณ 635 หยวนต่อตัน หรือประมาณ 0.48–0.57 หยวนต่อลิตร ซึ่งสะท้อนผลกระทบสะสมจากราคาน้ำมันต่างประเทศที่อยู่ในระดับสูงก่อนหน้านี้ ยังไม่ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่

เมื่อมองภาพรวมของตลาดโภคภัณฑ์ในวันที่ 17 กันยายน จะเห็นเส้นเรื่องหลักที่ชัดเจน นั่นคือ การที่เฟดกลับมาใช้นโยบายขึ้นดอกเบี้ยพร้อมส่งสัญญาณ Hawkish ได้กดดันสินค้าโภคภัณฑ์อย่างเป็นระบบผ่านสามช่องทาง ได้แก่ ดอลลาร์ที่แข็งค่าขึ้น อัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงที่เพิ่มขึ้น และความคาดหวังอุปสงค์ที่ถูกกดลง นี่คือความขัดแย้งกับสิ่งที่ตลาดคาดการณ์ไว้ก่อนการประชุมว่าเฟดจะลดดอกเบี้ย ความต่างของความคาดหวังนี้เองที่เป็นต้นเหตุให้ราคาสินค้าโภคภัณฑ์เคลื่อนไหวรุนแรงหลังผลลัพธ์ออกมา

ในเชิงเทคนิค นักลงทุนควรจับตาบริเวณ 4,260–4,280 ดอลลาร์ของทองคำซึ่งมีการต่อสู้กันอย่างดุเดือด รวมถึงแนวรับ 4,200 ดอลลาร์ด้านล่าง สำหรับเงิน ควรเฝ้าดูว่าสามารถทรงตัวแถว 62 ดอลลาร์ได้หรือไม่ ส่วนน้ำมันดิบ แนว 100 ดอลลาร์ยังคงเป็นเส้นแบ่งชี้ขาดของทิศทางระยะสั้น โดยการที่ WTI ยืนเหนือ 102–103 ดอลลาร์ได้อย่างมั่นคงจะเป็นตัวกำหนดทิศทางต่อไป

สำหรับทิศทางระยะกลาง ราคาสินค้าโภคภัณฑ์จะขึ้นอยู่กับสามประเด็นหลัก ได้แก่ การที่เฟดจะขึ้นดอกเบี้ยต่อภายในปีนี้หรือไม่ตามที่ dot plot ระบุ โดยการประชุมครั้งถัดไปคือวันที่ 27–28 ตุลาคม ตามเวลานิวยอร์ก ประการที่สอง ข้อมูลเงินเฟ้อและการจ้างงานจะยืนยันหรือหักล้างเส้นทางนโยบายหรือไม่ และประการที่สาม ทิศทางของความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์

สิ่งสำคัญที่ต้องเน้นย้ำคือความเสี่ยง ฟิวเจอร์สสินค้าโภคภัณฑ์มีการใช้เลเวอเรจโดยทั่วไป และความผันผวนของโลหะมีค่าและน้ำมันในช่วงที่ทิศทางนโยบายเปลี่ยนผ่านมักถูกขยายเป็นทวีคูณ นักลงทุนควรให้ความสำคัญกับการควบคุมความเสี่ยงมากกว่าผลตอบแทน หลีกเลี่ยงการถือครองตำแหน่งหนักในระดับสูง หลีกเลี่ยงการเดิมพันทิศทางเดียวด้วยเลเวอเรจสูง ใช้การทยอยเข้าซื้อและเครื่องมือป้องกันความเสี่ยงเพื่อลดความผันผวนของมูลค่าสุทธิ และปฏิบัติตามวินัยการตัดขาดทุนอย่างเคร่งครัด ผลวิเคราะห์ทั้งหมดใช้เพื่ออ้างอิงเท่านั้น โปรดตัดสินใจด้วยตนเองตามความสามารถในการรับความเสี่ยงของท่าน

ภาวะตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ในสัปดาห์นี้สะท้อนภาพ “สองขั้ว” อย่างชัดเจน เมื่อโลหะมีค่าสามารถยึดโซนราคาสูงไว้ได้ ขณะที่พืชพลังงานต้องเผชิญกับความผันผวนรอบใหม่จนราคาหลุดลงมาทดสอบแนวสำคัญ

ฝั่งโลหะมีค่า ทองคำสปอตยังเคลื่อนไหวอยู่แถวประมาณ 4,310 ถึง 4,322 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ถือเป็นการแกว่งตัวในกรอบสูงเหนือระดับ 4,300 ดอลลาร์อย่างต่อเนื่อง นักวิเคราะห์มองว่าราคาที่ไม่ยอมถอยลงมาแม้มีปัจจัยลบหลายอย่าง เป็นสัญญาณว่าแรงซื้อเชิงโครงสร้างยังอยู่ไม่หายไปไหน

ตัวเลขที่ประเมินกันบ่อยที่สุดคือราคาในประเทศจีน ซึ่งอยู่แถวประมาณ 933.9 หยวนต่อกรัม ปรับขึ้นในกรอบไม่เกินร้อยละ 1 การที่ราคาในประเทศและต่างประเทศขยับไปในทางเดียวกันช่วยยืนยันว่าอุปสงค์จริงยังไม่ได้ชะลอตัวลงอย่างมีนัยสำคัญ

โลหะมีค่าตัวอื่นก็ช่วยหนุนภาพรวมโดยรวม เงินสปอตอยู่แถวประมาณ 64.3 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นราวร้อยละ 1.1 ส่วนแพลทินัมโดดเด่นที่สุดด้วยการปรับขึ้นประมาณร้อยละ 3 สู่ระดับแถวประมาณ 1,783 ดอลลาร์ต่อออนซ์ และแพลเลเดียมอยู่แถวประมาณ 1,308 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นเล็กน้อยในกรอบไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์

ในทางกลับกัน ฝั่งน้ำมันกลับเป็นผู้กดดันตลาด ราคาน้ำมันดิบ WTI ร่วงลงหลุดระดับ 100 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล โดยเคลื่อนไหวอยู่แถวประมาณ 99.8 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงราวร้อยละ 2.36 จากวันก่อนหน้า ส่วนน้ำมันดิบเบรนต์อยู่แถวประมาณ 108 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงเล็กน้อยเช่นกัน

สาเหตุของการอ่อนตัวมาจากการที่นักลงทุนทยอยล็อกกำไรหลังจากราคาซื้อขายกันในระดับสูงมาอย่างยาวนาน และความกังวลด้านภูมิรัฐศาสตร์ที่เป็นตัวหนุนราคามาตั้งแต่ต้นยังไม่ทวีความรุนแรงขึ้นใหม่ ตรงกันข้าม ตลาดประเมินว่าความเสี่ยงดังกล่าวถูกสะท้อนในราคาไปมากแล้ว จึงเกิดแรงขายเมื่อไม่มีปัจจัยใหม่มาหนุน

แต่ก็ต้องยอมรับว่าการที่ราคาหลุดลงต่ำกว่า 100 แล้วยังไม่ดิ่งต่อเนื่อง บ่งบอกว่ายังมีแรงซื้อรอที่ระดับต่ำอยู่ไม่น้อย แนว 100 ดอลลาร์จึงยังมีบทบาทเป็นแนวต่อสู้เชิงจิตวิทยา ไม่ใช่แนวที่ถูกทิ้งไปแล้ว

ความเชื่อมโยงระหว่างสองตลาดอยู่ที่ค่าเงินและต้นทุนค่าเสียโอกาส ดัชนีดอลลาร์สหรัฐแกว่งแถวประมาณ 99.6 เข้าใกล้ระดับต่ำสุดในรอบหลายปี แต่ก็ยังไม่ยอมอ่อนค่าลงแรง ขณะที่อัตราผลตอบแทนพันธบัตรอายุ 10 ปีอยู่ราวร้อยละ 5.04 และอายุ 30 ปีอยู่แถวประมาณร้อยละ 5.40 สิ่งนี้ทำให้การถือทองมีต้นทุนแฝงอยู่ตลอดเวลา แต่ก็ยังไม่มากพอที่จะฉุดราคาลง

ตัวแปรเหนือสิ่งอื่นใดคือการประชุมของธนาคารกลางสหรัฐซึ่งจะรู้ผลในช่วงเย็นวันที่ 17 กันยายน ตลาดให้น้ำหนักประมาณเก้าในสิบว่าดอกเบี้ยจะถูกลดลง 25 จุดพื้นฐานสู่กรอบราวร้อยละ 3.75 ถึง 4.00 ซึ่งหากเป็นไปตามคาด ความสนใจจะย้ายไปอยู่ที่ถ้อยแถลงและแนวโน้มการปรับดอกเบี้ยในอนาคตทันที

มุมมองเชิงปฏิบัติสำหรับนักลงทุนคือ การที่ทองและน้ำมันเคลื่อนสวนทางกันในวันเดียวกันสะท้อนว่าตลาดกำลังประเมินความเสี่ยงคนละประเภท ทองรับมือกับความไม่แน่นอนเชิงนโยบายและการอ่อนค่าของสกุลเงิน ส่วนน้ำมันรับมือกับสมดุลอุปสงค์และอุปทานจริง การเลือกถือสินทรัพย์ทั้งสองกลุ่มนี้ในพอร์ตเดียวกันจึงมีเหตุผลเชิงป้องกันความเสี่ยงมากกว่าการเก็งกำไรทิศทางใดทิศทางหนึ่ง และต้องอาศัยวินัยในการกำหนดจุดตัดขาดทุนให้ชัดเจนก่อนผลการประชุมจะประกาศออกมา

ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์เปิดสัปดาห์กลางๆ ด้วยภาพที่แยกทางกันชัดเจน ฝั่งพลังงานเผชิญแรงขายทำกำไรจนน้ำมันดิบ WTI ร่วงลงหลุดระดับ 100 ดอลลาร์ต่อบาร์เรลเป็นครั้งคราว ขณะที่ฝั่งโลหะมีค่ายังทรงตัวในโซนสูงเหนือ 4,300 ดอลลาร์ต่อออนซ์ได้อย่างเหนียวแน่น

สัญญาน้ำมันดิบ WTI เคลื่อนไหวอยู่แถวประมาณ 99.8 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงราวร้อยละ 2.36 เมื่อเทียบกับวันก่อนหน้า สะท้อนการกลับทิศอย่างชัดเจนหลังราคาเคยยืนเหนือระดับสามหลักได้ระยะหนึ่ง ส่วนน้ำมันดิบเบรนต์ยังแกว่งแถวประมาณ 106 ถึง 108 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล โดยปรับอ่อนลงเล็กน้อยในลักษณะเกาะกลุ่มตามกัน

สาเหตุหลักของการย่อตัวคือการทยอยขายทำกำไรหลังราคาซื้อขายกันมาในระดับสูงเป็นเวลานาน เงินที่เคยไหลเข้าไปเพราะความกังวลด้านเส้นทางขนส่งและการหยุดชะงักของอุปทาน เริ่มไหลออกเมื่อความเสี่ยงดังกล่าวยังไม่ขยายตัวรุนแรงขึ้นแต่อย่างใด ทำให้น้ำหนักกลับมาอยู่ที่พื้นฐานด้านอุปสงค์และอุปทานตามปกติ

แม้ตัวเลขจะหลุด 100 แต่สิ่งสำคัญคือการที่ราคาไม่ดิ่งลงอย่างรุนแรง ซึ่งชี้ว่ายังมีแรงซื้อรออยู่ที่ระดับต่ำ เหตุนี้ทำให้นักวิเคราะห์ใช้คำว่า “การต่อสู้ที่แนว 100 ดอลลาร์” มากกว่าการยอมรับขาลง เพราะราคาสามารถขึ้นลงคร่อมระดับดังกล่าวได้หลายรอบในวันเดียว

อีกด้านหนึ่ง ตลาดโลหะมีค่ากลับแสดงความแข็งแกร่งกว่า ทองคำในตลาดโลกเคลื่อนไหวอยู่แถวประมาณ 4,310 ถึง 4,322 ดอลลาร์ต่อออนซ์ คิดเป็นการปรับขึ้นในกรอบราวร้อยละ 0.4 ถึง 1.7 ขึ้นอยู่กับช่วงเวลาและตลาดอ้างอิง ตัวเลขนี้ทำให้ทองยังคงแกว่งในโซนสูงเหนือ 4,300 ดอลลาร์ได้ต่อเนื่อง

ราคาทองในประเทศจีนอยู่แถวประมาณ 933.9 หยวนต่อกรัม ปรับขึ้นเล็กน้อยในทิศทางเดียวกับตลาดโลก ขณะที่โลหะมีค่าตัวอื่นก็มาในทิศเดียวกัน เงิน (silver) อยู่แถวประมาณ 64.3 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นราวร้อยละ 1.1 เผยให้เห็นว่าเม็ดเงินไม่ได้กระจุกอยู่ที่ทองเพียงอย่างเดียว

สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือแพลทินัม ซึ่งเคลื่อนไหวแถวประมาณ 1,783 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นประมาณร้อยละ 3 นับเป็นกลุ่มที่บวกแรงที่สุดในวันนี้ สาเหตุที่แพลทินัมได้เปรียบเพื่อนคือการมีคุณสมบัติสองด้าน ทั้งความต้องการใช้ในภาคอุตสาหกรรมและบทบาทเป็นสินทรัพย์ปลอดภัย ทำให้ได้แรงหนุนจากทั้งสองทางพร้อมกัน ส่วนแพลเลเดียมอยู่แถวประมาณ 1,308 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นเล็กน้อย

ทั้งนี้ สภาพแวดล้อมมหภาคไม่ได้เอื้อต่อโลหะมีค่าแบบเต็มที่เลย ดัชนีดอลลาร์สหรัฐยืนแถวประมาณ 99.6 และอัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐอายุ 10 ปียังอยู่ราวร้อยละ 5.04 ต่อปี ซึ่งตามปกติเป็นปัจจัยกดดันสินทรัพย์ที่ไม่ให้ดอกเบี้ย การที่ทองยังทรงตัวได้จึงมาจากแรงหนุนจากความคาดหวังเรื่องการลดดอกเบี้ยและความต้องการถือสินทรัพย์ปลอดภัยที่ยังมีอยู่

จุดที่เป็นตัวชี้ขาดของทิศทางทั้งสองตลาดคือผลการประชุมคณะกรรมการกำหนดนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐ ซึ่งจะประกาศในช่วงเย็นวันที่ 17 กันยายน ตลาดให้น้ำหนักประมาณเก้าในสิบว่าดอกเบี้ยจะถูกลดลง 25 จุดพื้นฐานสู่กรอบราวร้อยละ 3.75 ถึง 4.00

สำหรับนักลงทุนในสินค้าโภคภัณฑ์ บทเรียนจากวันที่ผ่านมาคือความแตกต่างของพฤติกรรมระหว่างกลุ่มสินทรัพย์ พลังงานตอบสนองต่อแรงขายทำกำไรและทิศทางอุปทาน ขณะที่โลหะมีค่าตอบสนองต่อต้นทุนค่าเสียโอกาสและความกังวลเรื่องเสถียรภาพ การจัดพอร์ตที่กระจายความเสี่ยงระหว่างสองกลุ่มนี้จึงให้ผลที่ดีกว่าการเดิมพันทางเดียว และการรอความชัดเจนจากตัวเลขเศรษฐกิจขนาดใหญ่ยังคงเป็นวิธีที่ปลอดภัยกว่าในสภาวะที่ตลาดกำลังหาทิศทาง

วันที่ 15 กันยายน 2569 ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ทั่วโลกเผชิญกับภาพที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ด้านหนึ่ง ราคาทองคำยังคงแกว่งตัวในกรอบสูงที่ประมาณ 4,300 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ในขณะที่ราคาน้ำมันดิบกลับปรับตัวลงหลังจากที่พุ่งขึ้นแตะระดับสูงในรอบก่อนหน้า การเคลื่อนไหวที่สวนทางกันนี้สะท้อนว่าตลาดกำลังรอสัญญาณที่ชัดเจนจากนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐ

สำหรับทองคำ ราคาทองคำสปอตระหว่างประเทศ (ลอนดอนโกลด์) เคลื่อนไหวอยู่ที่ประมาณ 4,300 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นเล็กน้อยในรอบวัน ในขณะที่สัญญาซื้อขายล่วงหน้าทองคำ COMEX ส่งมอบเดือนตุลาคม 2569 อยู่ที่ประมาณ 4,310 ดอลลาร์ ส่งมอบเดือนธันวาคมอยู่ที่ประมาณ 4,342.8 ดอลลาร์ และส่งมอบเดือนกุมภาพันธ์ 2570 อยู่ที่ประมาณ 4,379.5 ดอลลาร์ โดยแต่ละสัญญาปรับขึ้นประมาณ 1.5%

การที่ทองคำยังคงแกว่งตัวในกรอบสูงเป็นผลมาจากแรงกดดันสองทิศทางที่หักล้างกัน ด้านหนึ่ง ความคาดหวังว่าธนาคารกลางสหรัฐจะปรับลดอัตราดอกเบี้ยช่วยสนับสนุนราคาทองคำในฐานะสินทรัพย์ที่ไม่มีดอกเบี้ย เมื่ออัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงลดลง ต้นทุนโอกาสในการถือครองทองคำก็ลดลงตาม อีกด้านหนึ่ง ดอลลาร์ที่ฟื้นตัวขึ้นมายืนเหนือระดับ 99.5 และอัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐที่อยู่ในระดับสูงกลับกดดันราคาทองคำอย่างชัดเจน

ด้านเงิน ราคาเงินนิวยอร์กเคลื่อนไหวยังคงอยู่ที่ระดับสูงที่ประมาณ 64 ถึง 65 ดอลลาร์ต่อออนซ์ เงินมีคุณสมบัติทั้งโลหะมีค่าและโลหะอุตสาหกรรม ทำให้ราคาได้รับอิทธิพลทั้งจากนโยบายการเงินและความต้องการภาคอุตสาหกรรม ความผันผวนของเงินมักสูงกว่าทองคำ ดังนั้นนักลงทุนจึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

สำหรับน้ำมันดิบ ราคาน้ำมันดิบ WTI ปรับลงสู่ระดับประมาณ 102.25 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงประมาณ 0.45% ในรอบวัน และน้ำมันดิบเบรนต์ปรับลงสู่ระดับประมาณ 106.38 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงประมาณ 0.93% หลังจากที่ก่อนหน้านี้ราคาน้ำมันได้พุ่งขึ้นอย่างแข็งแกร่ง โดย WTI เคยยืนเหนือ 100 ดอลลาร์ได้อีกครั้ง

ปัจจัยที่หนุนราคาน้ำมันก่อนหน้านี้คือส่วนเพิ่มความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ที่ยังคงอยู่ ความกังวลเกี่ยวกับอุปทานในภูมิภาคตะวันออกกลางทำให้ตลาดระมัดระวังต่อความปลอดภัยของอุปทานน้ำมัน และทำให้ส่วนเพิ่มราคาของเบรนต์เมื่อเทียบกับ WTI กว้างขึ้น อย่างไรก็ตาม เมื่อราคาขึ้นไปอยู่ในระดับสูง แรงขายทำกำไรก็เริ่มปรากฏขึ้น ส่งผลให้ราคาปรับลงในวันนี้

ในเชิงปัจจัยพื้นฐานด้านอุปสงค์และอุปทาน ตลาดน้ำมันอยู่ในจุดสมดุลที่ละเอียดอ่อน ด้านอุปสงค์ ข้อมูลเศรษฐกิจโลกมีสัญญาณทรงตัวแต่พลังงานการเติบโตยังไม่เพียงพอ ด้านอุปทาน นโยบายการผลิตของกลุ่ม OPEC+ เป็นตัวแปรที่สำคัญที่สุด และรายงานสต็อกน้ำมันรายสัปดาห์ของสำนักงานพลังงานสหรัฐ (EIA) ก็เป็นจุดที่ตลาดจับตามองอย่างใกล้ชิด

สำหรับทองคำ ปัจจัยที่มีความสำคัญที่สุดในสัปดาห์นี้คือการประชุมของธนาคารกลางสหรัฐ หากเฟดลดดอกเบี้ยมากกว่าที่คาด อัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงที่ลดลงจะเป็นผลดีต่อทองคำ หากลดน้อยกว่าที่คาด ดอลลาร์อาจแข็งค่าและกดดันราคาทองคำ ท่ามกลางความไม่แน่นอนนี้ ทองคำมีแนวโน้มที่จะแกว่งตัวในกรอบสูงเพื่อรอทิศทาง

สำหรับนักลงทุนที่ซื้อขายสินค้าโภคภัณฑ์ การบริหารความเสี่ยงเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก สินค้าโภคภัณฑ์ที่อยู่ในระดับสูงมักมีความผันผวนรุนแรงทั้งขาขึ้นและขาลง แนะนำให้ควบคุมขนาดสถานะ หลีกเลี่ยงการใช้ leverage สูงเกินไป และตั้งจุดตัดขาดทุนอย่างชัดเจน เพื่อรับมือกับความผันผวนที่อาจเกิดขึ้น

นอกจากนี้ ราคาสินค้าโภคภัณฑ์ที่สูงยังส่งผลต่อสภาพแวดล้อมมหภาคอีกด้วย ราคาพลังงานที่สูงขึ้นจะผลักดันแรงกดดันเงินเฟ้อ และส่งผลต่อเส้นทางนโยบายการเงินของธนาคารกลางแต่ละแห่ง ท่ามกลางความสนใจต่อการประชุมเฟดในขณะนี้ การเคลื่อนไหวของราคาน้ำมันและความคาดหวังเงินเฟ้อจึงมีความเชื่อมโยงที่ซับซ้อน

ภาพรวมของตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ในวันที่ 15 กันยายน สรุปได้ว่าทองคำแกว่งตัวในกรอบสูงที่ประมาณ 4,300 ดอลลาร์ ในขณะที่น้ำมันดิบปรับลงหลังแตะระดับสูง โดย WTI อยู่ที่ประมาณ 102 ดอลลาร์ และเบรนต์อยู่ที่ประมาณ 106 ดอลลาร์ ก่อนที่ผลการประชุมเฟดจะประกาศออกมา นักลงทุนที่สมเหตุสมผลควรบริหารสถานะ ควบคุม leverage และรักษาความอดทน เพื่อรับมือกับการเลือกทิศทางที่จะมาถึงอย่างมั่นคง