แถลงการณ์ล่าสุดของเจ้าหน้าที่ธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) ที่ระบุว่าความเสี่ยงด้านเงินเฟ้อยังคงสูงกว่าความเสี่ยงด้านการจ้างงาน และยังคงเปิดประตูสำหรับการขึ้นอัตราดอกเบี้ยเพิ่มเติม ส่งสัญญาณสำคัญต่อตลาดการเงินทั่วโลก

จากมุมมองเชิงนโยบาย ถ้อยคำดังกล่าวสื่อความหมายสองประการ ประการแรก แม้ตลาดแรงงานสหรัฐเริ่มมีสัญญาณเย็นตัวลง แต่ความเหนียวของเงินเฟ้อพื้นฐานยังคงสร้างความกังวลต่อผู้กำหนดนโยบาย ประการที่สอง เฟดมีแนวโน้มที่จะคงอัตราดอกเบี้ยระดับจำกัดเป็นเวลานานขึ้น แทนที่จะรีบผ่อนคลาย ซึ่งสนับสนุนข้อได้เปรียบด้านอัตราผลตอบแทนที่แท้จริงของดอลลาร์โดยตรง

ปฏิกิริยาของตลาดฟอเร็กซ์รวดเร็วและชัดเจน ดัชนีดอลลาร์ปรับขึ้นหลังแถลงการณ์ ขณะที่ยูโรและปอนด์อ่อนค่าลง ส่วนดอลลาร์เทียบเยนได้แรงหนุนจากส่วนต่างอัตราดอกเบี้ย เนื่องจากเยนมีบทบาทเป็นสกุลเงินระดมทุนสำหรับการค้า Carry Trade ทำให้อ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงของส่วนต่างดอกเบี้ยเป็นพิเศษ

ในฝั่งยูโร ถ้อยคำของนักเศรษฐศาสตร์หลักของธนาคารกลางยุโรปที่เลื่อนการปรับเงินเฟ้อสู่ภาวะปกติไปกลางปี 2570 ชี้ว่าทิศทางนโยบายของสองธนาคารกลางอาจแตกต่างกันต่อเนื่อง ซึ่งส่วนต่างของคาดการณ์อัตราดอกเบี้ยนี้เป็นเครื่องยนต์หลักที่ขับเคลื่อนทิศทางยูโรเทียบดอลลาร์ในระยะกลาง

สำหรับเทรดเดอร์ ควรให้ความสำคัญกับข้อมูลเงินเฟ้อและการจ้างงานของสหรัฐในสัปดาห์นี้ ข้อมูลที่ตอกย้ำว่าเงินเฟ้อเหนียวจะหนุนดอลลาร์ ในทางกลับกัน หากข้อมูลการจ้างงานอ่อนแอเกินคาด ตลาดอาจกลับมาเดิมพันว่าเฟดจะผ่อนคลาย ซึ่งจะสร้างความผันผวนอย่างรุนแรง

ในเชิงกลยุทธ์ แนะนำให้หลีกเลี่ยงการเดิมพันทิศทางเดียวด้วยสถานะหนักก่อนการเปิดเผยข้อมูล และใช้การตั้งจุดตัดขาดทุนอย่างเคร่งครัดเพื่อ保护เงินทุนในสภาวะที่ความไม่แน่นอนสูง

ในช่วงปลายเดือนกันยายน 2569 ราคาน้ำมันดิบเบรนท์กลับยืนเหนือระดับ 100 ดอลลาร์อีกครั้ง ก่อนจะปรับตัวลงต่ำกว่าระดับดังกล่าว สร้างความสับสนให้กับนักลงทุน เนื่องจากตลาดฟอเร็กซ์ซึ่งปกติจะตอบสนองต่อราคาสินค้าโภคภัณฑ์อย่างรวดเร็ว กลับไม่เคลื่อนไหวตามอย่างชัดเจนในรอบนี้

ในอดีต ราคาน้ำมันที่ปรับขึ้นมักส่งผลต่อฟอเร็กซ์ผ่านสองช่องทาง หนึ่ง คือการหนุนสกุลเงินสินค้าโภคภัณฑ์อย่างดอลลาร์แคนาดาและโครนนอร์เวย์ สอง คือการเพิ่มคาดการณ์เงินเฟ้อนำเข้า ซึ่งส่งผลต่อนโยบายธนาคารกลางและมูลค่าสกุลเงิน แต่ในรอบนี้ ทั้งสองช่องทางกลับอ่อนแรงลง

สาเหตุแรกคือจุดสนใจของตลาดได้เปลี่ยนไป โดยเฉพาะทิศทางนโยบายของธนาคารกลางสหรัฐ ในเมื่อเจ้าหน้าที่ระบุว่าความเสี่ยงเงินเฟ้อสูงกว่าการจ้างงาน แรงกดดันเงินเฟ้อจากน้ำมันกลับถูกตีความว่าเป็นปัจจัยหนุนดอลลาร์ เพราะตอกย้ำเหตุผลในการคงอัตราดอกเบี้ยสูง ซึ่งทำให้ผลบวกต่อสกุลเงินสินค้าโภคภัณฑ์เจือจางลง

สาเหตุที่สองคือปัจจัยด้านอุปทาน การกลับมาเดินเครื่องท่อส่งน้ำมันตะวันออก-ตะวันตกของซาอุดีอาระเบีย และการฟื้นตัวของผลผลิตของนอร์เวย์ ช่วยคลายความกังวลเรื่องการขาดแคลนอย่างรุนแรง ทำให้ราคาน้ำมันขาดแรงหนุนจากพื้นฐานที่เพียงพอ

สำหรับเทรดเดอร์ฟอเร็กซ์ ปรากฏการณ์นี้เตือนว่าไม่ควรนำความสัมพันธ์เชิงประวัติศาสตร์มาใช้แบบกลไก เมื่อนโยบายมหภาคมีน้ำหนักมากกว่าอุปสงค์-อุปทาน ความเชื่อมโยงระหว่างสินค้าโภคภัณฑ์และสกุลเงินอาจ失效ชั่วคราว การจับตาดัชนีดอลลาร์และสัญญาณจากธนาคารกลางสหรัฐจึงมีประสิทธิภาพมากกว่า

วันที่ 18 กันยายน 2569 ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์โลกเผชิญภาพที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ด้านหนึ่งราคาทองคำคำจอตสปอตดีดตัวขึ้นแตะระดับสูงสุดในรอบหนึ่งสัปดาห์ที่ 4,381.26 ดอลลาร์ต่อออนซ์ อีกด้านหนึ่งราคาน้ำมันดิบยังคงอ่อนตัวลงและนำการร่วงของตลาดสินค้าโภคภัณฑ์

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 16 กันยายน ธนาคารกลางสหรัฐประกาศขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% สู่กรอบ 3.75%–4.00% เป็นการขึ้นดอกเบี้ยครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2566 ด้วยมติเอกฉันท์ 12 ต่อ 0 นายเควิน วอร์ช ประธานเฟดคนใหม่กล่าวว่า “เงินเฟ้อยังสูงเกินไป และสูงมานานเกินไปแล้ว” โดยเงินเฟ้อสูงกว่าเป้าหมาย 2% ต่อเนื่องกว่าห้าปี ซึ่งตามทฤษฎีแล้วเป็นปัจจัยลบต่อทองคำ

แต่ผลลัพธ์กลับตรงกันข้าม ในวันประกาศ ทองคำร่วงลงแตะระดับต่ำสุดในรอบเกือบหกสัปดาห์ที่ราว 4,200 ดอลลาร์ จากนั้นในวันที่ 17 กันยายน ราคากลับพุ่งขึ้นกว่า 2% แตะระดับราว 4,360 ดอลลาร์ และในเช้าวันที่ 18 กันยายน (เวลาเอเชีย) ราคาทองคำคำจอตสปอตแตะระดับสูงสุดในรอบหนึ่งสัปดาห์ที่ 4,381.26 ดอลลาร์ โดยราคาทองคำลอนดอนอ้างอิงอยู่ที่ 4,345.12 ดอลลาร์ต่อออนซ์ เพิ่มขึ้น 4.01 ดอลลาร์ หรือ 0.09%

เหตุผลหลักอยู่ที่ “ส่วนต่างความคาดหวัง” ตลาดได้คาดการณ์การขึ้นดอกเบี้ยไว้ล่วงหน้าอย่างเต็มที่ เมื่อข่าวออกมา เงินทุนที่เดิมเดิมพันว่าราคาทองจะลดลงจึงปิดสถานะทำกำไร นอกจากนี้ดัชนีดอลลาร์สหรัฐยังร่วงลงจากจุดสูงสุดในรอบเจ็ดสัปดาห์ อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐปรับลดลงจากระดับสูง และราคาน้ำมันดิบปรับตัวลง ซึ่งทั้งสามปัจจัยช่วยหนุนราคาทองคำ

สำหรับน้ำมันดิบ ในการซื้อขายวันที่ 17 กันยายน ราคาน้ำมันปิดตลาดปรับลงทั้งกระดาน โดยน้ำมันเบรนต์อ่อนตัวลงมาที่ราว 98.8 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และน้ำมัน WTI อยู่ที่ราว 96.3 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล สาเหตุมาจากการขึ้นดอกเบี้ยที่หนุนดอลลาร์ให้แข็งค่า เพิ่มต้นทุนการถือครองสินค้าโภคภัณฑ์ ขณะที่ความกังวลต่ออุปสงค์ของเศรษฐกิจโลกกดดันแนวโน้มความต้องการน้ำมัน ประกอบกับส่วนชดเชยความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ที่ทยอยหดตัวลง จุด 100 ดอลลาร์จึงกลับมาเป็นแนวแบ่งระหว่างฝ่ายซื้อและฝ่ายขายอีกครั้ง

มองไปข้างหน้า ปัจจัยชี้ขาดยังคงเป็นเส้นทางนโยบายของเฟด เครื่องมือ FedWatch ของ CME ระบุว่า ตลาดประเมินโอกาสที่เฟดจะขึ้นดอกเบี้ยอีก 0.25% ในการประชุมเดือนตุลาคมอยู่ที่ 55.4% และโอกาสคงอัตราดอกเบี้ยอยู่ที่ 44.6% ส่วนเดือนธันวาคม โอกาสขึ้นสะสม 0.25% อยู่ที่ 47.7% และขึ้นสะสม 0.50% อยู่ที่ 39.8% ความไม่แน่นอนนี้หมายความว่าความผันผวนของตลาดสินค้าโภคภัณฑ์จะยังคงอยู่ในระดับสูง

นักลงทุนควรสร้างกรอบการวิเคราะห์ที่แตกต่างกันสำหรับแต่ละสินค้า ทองคำอ่อนไหวต่ออัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงและความต้องการสินทรัพย์ปลอดภัย ขณะที่น้ำมันอ่อนไหวต่อต้นทุนดอลลาร์และความคาดหวังด้านอุปสงค์ การควบคุมขนาดสถานะ กระจายความเสี่ยง และปฏิบัติตามวินัยการตัดขาดทุนอย่างเคร่งครัด จึงเป็นหัวใจของการอยู่รอดในตลาดที่มีความผันผวนสูงเช่นนี้

ในช่วงเช้ามืดของวันที่ 17 กันยายน ตามเวลาปักกิ่ง การประชุมนโยบายของธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) เดือนกันยายนได้ข้อสรุป โดยมีมติ 12 ต่อ 0 ขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 25 เบสิกพอยต์ สู่กรอบ 3.75%–4.00% นับเป็นการขึ้นดอกเบี้ยครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2023 และเป็นครั้งแรกที่ประธานเฟดคนใหม่ เควิน วอร์ช เปลี่ยนแปลงทิศทางนโยบายอย่างแท้จริง หลังการประกาศดังกล่าว ดัชนีดอลลาร์ปรับขึ้นสู่ระดับ 99.3–99.6 ขณะที่อัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐอายุ 10 ปีพุ่งขึ้นสู่ระดับ 5.05%–5.1% ซึ่งเป็นระดับสูงสุดนับตั้งแต่ปี 2007 ส่งผลกดดันราคาสินค้าโภคภัณฑ์ทั่วโลก

ในตลาดโลหะมีค่า เมื่อวันที่ 16 กันยายนตามเวลาท้องถิ่น ราคาโลหะมีค่าระหว่างประเทศปิดปรับตัวลงเป็นส่วนใหญ่ โดยทองคำสปอตปิดลบ 0.69% ที่ 4,263.53 ดอลลาร์ต่อออนซ์ และเงินสปอตปิดลบ 1.07% ที่ 62.97 ดอลลาร์ต่อออนซ์ เข้าสู่ช่วงการซื้อขายเอเชียของวันที่ 17 กันยายน แรงกดดันยังคงต่อเนื่อง โดยราคาทองคำนิวยอร์กในช่วงเช้ามืดร่วงลงเกิน 1% และหลุดแนว 4,280 ดอลลาร์ ขณะที่ทองคำลอนดอนซื้อขายที่ประมาณ 4,262.58 ดอลลาร์ต่อออนซ์

ตรรกะเบื้องหลังการร่วงลงครั้งนี้ค่อนข้างชัดเจน ทองคำเป็นสินทรัพย์ที่ไม่มีดอกเบี้ย ผลตอบแทนจึงมีความสัมพันธ์เชิงลบกับอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเฟดขึ้นดอกเบี้ย 25 เบสิกพอยต์ ต้นทุนค่าเสียโอกาสในการถือทองคำจึงสูงขึ้นทันที ขณะที่ถ้อยคำแข็งกร้าวของวอร์ชที่ว่า “เงินเฟ้อสูงเกินไป และสูงมานานเกินไปแล้ว” ได้สลายความคาดหวังของตลาดต่อการปรับลดดอกเบี้ยในระยะสั้น ผลลัพธ์คืออัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐและดอลลาร์แข็งค่าขึ้นพร้อมกัน ซึ่งกัดกร่อนความน่าสนใจเชิงเปรียบเทียบของทองคำ

เงินที่ร่วงลงมากกว่าทองคำสะท้อนลักษณะเฉพาะของตัวมันเอง เงินมีสถานะทั้งโลหะมีค่าและโลหะอุตสาหกรรม เมื่อความอยากเสี่ยงของตลาดลดลง เงินจึงถูกกดดันจากสองด้านพร้อมกัน ทั้งจากสถานะสินทรัพย์ไม่มีดอกเบี้ยที่แพ้ให้กับพันธบัตรที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่า และจากความกังวลว่าอุตสาหกรรมจะชะลอตัวลงจากการขึ้นดอกเบี้ย ด้วยเหตุนี้ ความผันผวนของเงินในวัฏจักรการเข้มงวดนโยบายจึงมักรุนแรงกว่าทองคำ โลหะแพลตินัมและแพลเลเดียมที่ก่อนหน้านี้แข็งแกร่งก็อ่อนตัวลงตามกัน

ตลาดน้ำมันดิบก็เผชิญแรงกดดันเช่นกัน ในวันที่ 17 กันยายน ข้อมูลจากศูนย์ข่าวของจินโถวไฟแนนซ์ระบุว่า ราคาน้ำมันดิบ WTI ซื้อขายที่ประมาณ 102.19–102.28 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล น้ำมันดิบเบรนต์ที่ประมาณ 105.5–105.82 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และก๊าซธรรมชาติสหรัฐที่ประมาณ 2.90 ดอลลาร์ต่อหน่วยความร้อนอังกฤษ จากข้อมูลรายงาน WTI ปรับลงประมาณ 3.35% และเบรนต์ปรับลงประมาณ 2.73% สะท้อนแนวโน้มการย่อตัวลงจากระดับสูงก่อนหน้า

จุดที่น่าสังเกตคือ WTI เคยหลุดแนว 100 ดอลลาร์ในรอบการซื้อขายก่อนหน้า แล้วกลับขึ้นมายืนเหนือระดับดังกล่าวได้อีกครั้ง แสดงว่าแนว 100 ดอลลาร์กลายเป็นจุดต่อสู้สำคัญทั้งในเชิงจิตวิทยาและเชิงเทคนิค ความกดดันของราคาน้ำมันมาจากสามช่องทางหลัก ได้แก่ การขึ้นดอกเบี้ยที่ทำให้ดอลลาร์แข็งค่าและทำให้น้ำมันมีราคาแพงขึ้นสำหรับผู้ถือสกุลเงินอื่น ความกังวลว่าเศรษฐกิจโลกอาจชะลอตัวลงทำให้ความต้องการใช้น้ำมันลดลง และการทยอยคลายลงของส่วนกลับความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ที่สะสมมาจากสถานการณ์ตะวันออกกลาง

ในประเทศจีน ราคาน้ำมันสำเร็จรูปมีลักษณะหน่วงเวลาตามรอบการปรับราคา ปัจจุบันรอบการคำนวณ 10 วันทำการดำเนินไปแล้ว 3 วันทำการ สถาบันต่างๆ คาดการณ์ว่าจะปรับขึ้นประมาณ 635 หยวนต่อตัน หรือประมาณ 0.48–0.57 หยวนต่อลิตร ซึ่งสะท้อนผลกระทบสะสมจากราคาน้ำมันต่างประเทศที่อยู่ในระดับสูงก่อนหน้านี้ ยังไม่ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่

เมื่อมองภาพรวมของตลาดโภคภัณฑ์ในวันที่ 17 กันยายน จะเห็นเส้นเรื่องหลักที่ชัดเจน นั่นคือ การที่เฟดกลับมาใช้นโยบายขึ้นดอกเบี้ยพร้อมส่งสัญญาณ Hawkish ได้กดดันสินค้าโภคภัณฑ์อย่างเป็นระบบผ่านสามช่องทาง ได้แก่ ดอลลาร์ที่แข็งค่าขึ้น อัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงที่เพิ่มขึ้น และความคาดหวังอุปสงค์ที่ถูกกดลง นี่คือความขัดแย้งกับสิ่งที่ตลาดคาดการณ์ไว้ก่อนการประชุมว่าเฟดจะลดดอกเบี้ย ความต่างของความคาดหวังนี้เองที่เป็นต้นเหตุให้ราคาสินค้าโภคภัณฑ์เคลื่อนไหวรุนแรงหลังผลลัพธ์ออกมา

ในเชิงเทคนิค นักลงทุนควรจับตาบริเวณ 4,260–4,280 ดอลลาร์ของทองคำซึ่งมีการต่อสู้กันอย่างดุเดือด รวมถึงแนวรับ 4,200 ดอลลาร์ด้านล่าง สำหรับเงิน ควรเฝ้าดูว่าสามารถทรงตัวแถว 62 ดอลลาร์ได้หรือไม่ ส่วนน้ำมันดิบ แนว 100 ดอลลาร์ยังคงเป็นเส้นแบ่งชี้ขาดของทิศทางระยะสั้น โดยการที่ WTI ยืนเหนือ 102–103 ดอลลาร์ได้อย่างมั่นคงจะเป็นตัวกำหนดทิศทางต่อไป

สำหรับทิศทางระยะกลาง ราคาสินค้าโภคภัณฑ์จะขึ้นอยู่กับสามประเด็นหลัก ได้แก่ การที่เฟดจะขึ้นดอกเบี้ยต่อภายในปีนี้หรือไม่ตามที่ dot plot ระบุ โดยการประชุมครั้งถัดไปคือวันที่ 27–28 ตุลาคม ตามเวลานิวยอร์ก ประการที่สอง ข้อมูลเงินเฟ้อและการจ้างงานจะยืนยันหรือหักล้างเส้นทางนโยบายหรือไม่ และประการที่สาม ทิศทางของความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์

สิ่งสำคัญที่ต้องเน้นย้ำคือความเสี่ยง ฟิวเจอร์สสินค้าโภคภัณฑ์มีการใช้เลเวอเรจโดยทั่วไป และความผันผวนของโลหะมีค่าและน้ำมันในช่วงที่ทิศทางนโยบายเปลี่ยนผ่านมักถูกขยายเป็นทวีคูณ นักลงทุนควรให้ความสำคัญกับการควบคุมความเสี่ยงมากกว่าผลตอบแทน หลีกเลี่ยงการถือครองตำแหน่งหนักในระดับสูง หลีกเลี่ยงการเดิมพันทิศทางเดียวด้วยเลเวอเรจสูง ใช้การทยอยเข้าซื้อและเครื่องมือป้องกันความเสี่ยงเพื่อลดความผันผวนของมูลค่าสุทธิ และปฏิบัติตามวินัยการตัดขาดทุนอย่างเคร่งครัด ผลวิเคราะห์ทั้งหมดใช้เพื่ออ้างอิงเท่านั้น โปรดตัดสินใจด้วยตนเองตามความสามารถในการรับความเสี่ยงของท่าน

ภาวะตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ในสัปดาห์นี้สะท้อนภาพ “สองขั้ว” อย่างชัดเจน เมื่อโลหะมีค่าสามารถยึดโซนราคาสูงไว้ได้ ขณะที่พืชพลังงานต้องเผชิญกับความผันผวนรอบใหม่จนราคาหลุดลงมาทดสอบแนวสำคัญ

ฝั่งโลหะมีค่า ทองคำสปอตยังเคลื่อนไหวอยู่แถวประมาณ 4,310 ถึง 4,322 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ถือเป็นการแกว่งตัวในกรอบสูงเหนือระดับ 4,300 ดอลลาร์อย่างต่อเนื่อง นักวิเคราะห์มองว่าราคาที่ไม่ยอมถอยลงมาแม้มีปัจจัยลบหลายอย่าง เป็นสัญญาณว่าแรงซื้อเชิงโครงสร้างยังอยู่ไม่หายไปไหน

ตัวเลขที่ประเมินกันบ่อยที่สุดคือราคาในประเทศจีน ซึ่งอยู่แถวประมาณ 933.9 หยวนต่อกรัม ปรับขึ้นในกรอบไม่เกินร้อยละ 1 การที่ราคาในประเทศและต่างประเทศขยับไปในทางเดียวกันช่วยยืนยันว่าอุปสงค์จริงยังไม่ได้ชะลอตัวลงอย่างมีนัยสำคัญ

โลหะมีค่าตัวอื่นก็ช่วยหนุนภาพรวมโดยรวม เงินสปอตอยู่แถวประมาณ 64.3 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นราวร้อยละ 1.1 ส่วนแพลทินัมโดดเด่นที่สุดด้วยการปรับขึ้นประมาณร้อยละ 3 สู่ระดับแถวประมาณ 1,783 ดอลลาร์ต่อออนซ์ และแพลเลเดียมอยู่แถวประมาณ 1,308 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นเล็กน้อยในกรอบไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์

ในทางกลับกัน ฝั่งน้ำมันกลับเป็นผู้กดดันตลาด ราคาน้ำมันดิบ WTI ร่วงลงหลุดระดับ 100 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล โดยเคลื่อนไหวอยู่แถวประมาณ 99.8 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงราวร้อยละ 2.36 จากวันก่อนหน้า ส่วนน้ำมันดิบเบรนต์อยู่แถวประมาณ 108 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงเล็กน้อยเช่นกัน

สาเหตุของการอ่อนตัวมาจากการที่นักลงทุนทยอยล็อกกำไรหลังจากราคาซื้อขายกันในระดับสูงมาอย่างยาวนาน และความกังวลด้านภูมิรัฐศาสตร์ที่เป็นตัวหนุนราคามาตั้งแต่ต้นยังไม่ทวีความรุนแรงขึ้นใหม่ ตรงกันข้าม ตลาดประเมินว่าความเสี่ยงดังกล่าวถูกสะท้อนในราคาไปมากแล้ว จึงเกิดแรงขายเมื่อไม่มีปัจจัยใหม่มาหนุน

แต่ก็ต้องยอมรับว่าการที่ราคาหลุดลงต่ำกว่า 100 แล้วยังไม่ดิ่งต่อเนื่อง บ่งบอกว่ายังมีแรงซื้อรอที่ระดับต่ำอยู่ไม่น้อย แนว 100 ดอลลาร์จึงยังมีบทบาทเป็นแนวต่อสู้เชิงจิตวิทยา ไม่ใช่แนวที่ถูกทิ้งไปแล้ว

ความเชื่อมโยงระหว่างสองตลาดอยู่ที่ค่าเงินและต้นทุนค่าเสียโอกาส ดัชนีดอลลาร์สหรัฐแกว่งแถวประมาณ 99.6 เข้าใกล้ระดับต่ำสุดในรอบหลายปี แต่ก็ยังไม่ยอมอ่อนค่าลงแรง ขณะที่อัตราผลตอบแทนพันธบัตรอายุ 10 ปีอยู่ราวร้อยละ 5.04 และอายุ 30 ปีอยู่แถวประมาณร้อยละ 5.40 สิ่งนี้ทำให้การถือทองมีต้นทุนแฝงอยู่ตลอดเวลา แต่ก็ยังไม่มากพอที่จะฉุดราคาลง

ตัวแปรเหนือสิ่งอื่นใดคือการประชุมของธนาคารกลางสหรัฐซึ่งจะรู้ผลในช่วงเย็นวันที่ 17 กันยายน ตลาดให้น้ำหนักประมาณเก้าในสิบว่าดอกเบี้ยจะถูกลดลง 25 จุดพื้นฐานสู่กรอบราวร้อยละ 3.75 ถึง 4.00 ซึ่งหากเป็นไปตามคาด ความสนใจจะย้ายไปอยู่ที่ถ้อยแถลงและแนวโน้มการปรับดอกเบี้ยในอนาคตทันที

มุมมองเชิงปฏิบัติสำหรับนักลงทุนคือ การที่ทองและน้ำมันเคลื่อนสวนทางกันในวันเดียวกันสะท้อนว่าตลาดกำลังประเมินความเสี่ยงคนละประเภท ทองรับมือกับความไม่แน่นอนเชิงนโยบายและการอ่อนค่าของสกุลเงิน ส่วนน้ำมันรับมือกับสมดุลอุปสงค์และอุปทานจริง การเลือกถือสินทรัพย์ทั้งสองกลุ่มนี้ในพอร์ตเดียวกันจึงมีเหตุผลเชิงป้องกันความเสี่ยงมากกว่าการเก็งกำไรทิศทางใดทิศทางหนึ่ง และต้องอาศัยวินัยในการกำหนดจุดตัดขาดทุนให้ชัดเจนก่อนผลการประชุมจะประกาศออกมา

ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์เปิดสัปดาห์กลางๆ ด้วยภาพที่แยกทางกันชัดเจน ฝั่งพลังงานเผชิญแรงขายทำกำไรจนน้ำมันดิบ WTI ร่วงลงหลุดระดับ 100 ดอลลาร์ต่อบาร์เรลเป็นครั้งคราว ขณะที่ฝั่งโลหะมีค่ายังทรงตัวในโซนสูงเหนือ 4,300 ดอลลาร์ต่อออนซ์ได้อย่างเหนียวแน่น

สัญญาน้ำมันดิบ WTI เคลื่อนไหวอยู่แถวประมาณ 99.8 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงราวร้อยละ 2.36 เมื่อเทียบกับวันก่อนหน้า สะท้อนการกลับทิศอย่างชัดเจนหลังราคาเคยยืนเหนือระดับสามหลักได้ระยะหนึ่ง ส่วนน้ำมันดิบเบรนต์ยังแกว่งแถวประมาณ 106 ถึง 108 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล โดยปรับอ่อนลงเล็กน้อยในลักษณะเกาะกลุ่มตามกัน

สาเหตุหลักของการย่อตัวคือการทยอยขายทำกำไรหลังราคาซื้อขายกันมาในระดับสูงเป็นเวลานาน เงินที่เคยไหลเข้าไปเพราะความกังวลด้านเส้นทางขนส่งและการหยุดชะงักของอุปทาน เริ่มไหลออกเมื่อความเสี่ยงดังกล่าวยังไม่ขยายตัวรุนแรงขึ้นแต่อย่างใด ทำให้น้ำหนักกลับมาอยู่ที่พื้นฐานด้านอุปสงค์และอุปทานตามปกติ

แม้ตัวเลขจะหลุด 100 แต่สิ่งสำคัญคือการที่ราคาไม่ดิ่งลงอย่างรุนแรง ซึ่งชี้ว่ายังมีแรงซื้อรออยู่ที่ระดับต่ำ เหตุนี้ทำให้นักวิเคราะห์ใช้คำว่า “การต่อสู้ที่แนว 100 ดอลลาร์” มากกว่าการยอมรับขาลง เพราะราคาสามารถขึ้นลงคร่อมระดับดังกล่าวได้หลายรอบในวันเดียว

อีกด้านหนึ่ง ตลาดโลหะมีค่ากลับแสดงความแข็งแกร่งกว่า ทองคำในตลาดโลกเคลื่อนไหวอยู่แถวประมาณ 4,310 ถึง 4,322 ดอลลาร์ต่อออนซ์ คิดเป็นการปรับขึ้นในกรอบราวร้อยละ 0.4 ถึง 1.7 ขึ้นอยู่กับช่วงเวลาและตลาดอ้างอิง ตัวเลขนี้ทำให้ทองยังคงแกว่งในโซนสูงเหนือ 4,300 ดอลลาร์ได้ต่อเนื่อง

ราคาทองในประเทศจีนอยู่แถวประมาณ 933.9 หยวนต่อกรัม ปรับขึ้นเล็กน้อยในทิศทางเดียวกับตลาดโลก ขณะที่โลหะมีค่าตัวอื่นก็มาในทิศเดียวกัน เงิน (silver) อยู่แถวประมาณ 64.3 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นราวร้อยละ 1.1 เผยให้เห็นว่าเม็ดเงินไม่ได้กระจุกอยู่ที่ทองเพียงอย่างเดียว

สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือแพลทินัม ซึ่งเคลื่อนไหวแถวประมาณ 1,783 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นประมาณร้อยละ 3 นับเป็นกลุ่มที่บวกแรงที่สุดในวันนี้ สาเหตุที่แพลทินัมได้เปรียบเพื่อนคือการมีคุณสมบัติสองด้าน ทั้งความต้องการใช้ในภาคอุตสาหกรรมและบทบาทเป็นสินทรัพย์ปลอดภัย ทำให้ได้แรงหนุนจากทั้งสองทางพร้อมกัน ส่วนแพลเลเดียมอยู่แถวประมาณ 1,308 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นเล็กน้อย

ทั้งนี้ สภาพแวดล้อมมหภาคไม่ได้เอื้อต่อโลหะมีค่าแบบเต็มที่เลย ดัชนีดอลลาร์สหรัฐยืนแถวประมาณ 99.6 และอัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐอายุ 10 ปียังอยู่ราวร้อยละ 5.04 ต่อปี ซึ่งตามปกติเป็นปัจจัยกดดันสินทรัพย์ที่ไม่ให้ดอกเบี้ย การที่ทองยังทรงตัวได้จึงมาจากแรงหนุนจากความคาดหวังเรื่องการลดดอกเบี้ยและความต้องการถือสินทรัพย์ปลอดภัยที่ยังมีอยู่

จุดที่เป็นตัวชี้ขาดของทิศทางทั้งสองตลาดคือผลการประชุมคณะกรรมการกำหนดนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐ ซึ่งจะประกาศในช่วงเย็นวันที่ 17 กันยายน ตลาดให้น้ำหนักประมาณเก้าในสิบว่าดอกเบี้ยจะถูกลดลง 25 จุดพื้นฐานสู่กรอบราวร้อยละ 3.75 ถึง 4.00

สำหรับนักลงทุนในสินค้าโภคภัณฑ์ บทเรียนจากวันที่ผ่านมาคือความแตกต่างของพฤติกรรมระหว่างกลุ่มสินทรัพย์ พลังงานตอบสนองต่อแรงขายทำกำไรและทิศทางอุปทาน ขณะที่โลหะมีค่าตอบสนองต่อต้นทุนค่าเสียโอกาสและความกังวลเรื่องเสถียรภาพ การจัดพอร์ตที่กระจายความเสี่ยงระหว่างสองกลุ่มนี้จึงให้ผลที่ดีกว่าการเดิมพันทางเดียว และการรอความชัดเจนจากตัวเลขเศรษฐกิจขนาดใหญ่ยังคงเป็นวิธีที่ปลอดภัยกว่าในสภาวะที่ตลาดกำลังหาทิศทาง

วันที่ 15 กันยายน 2569 ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ทั่วโลกเผชิญกับภาพที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ด้านหนึ่ง ราคาทองคำยังคงแกว่งตัวในกรอบสูงที่ประมาณ 4,300 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ในขณะที่ราคาน้ำมันดิบกลับปรับตัวลงหลังจากที่พุ่งขึ้นแตะระดับสูงในรอบก่อนหน้า การเคลื่อนไหวที่สวนทางกันนี้สะท้อนว่าตลาดกำลังรอสัญญาณที่ชัดเจนจากนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐ

สำหรับทองคำ ราคาทองคำสปอตระหว่างประเทศ (ลอนดอนโกลด์) เคลื่อนไหวอยู่ที่ประมาณ 4,300 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับขึ้นเล็กน้อยในรอบวัน ในขณะที่สัญญาซื้อขายล่วงหน้าทองคำ COMEX ส่งมอบเดือนตุลาคม 2569 อยู่ที่ประมาณ 4,310 ดอลลาร์ ส่งมอบเดือนธันวาคมอยู่ที่ประมาณ 4,342.8 ดอลลาร์ และส่งมอบเดือนกุมภาพันธ์ 2570 อยู่ที่ประมาณ 4,379.5 ดอลลาร์ โดยแต่ละสัญญาปรับขึ้นประมาณ 1.5%

การที่ทองคำยังคงแกว่งตัวในกรอบสูงเป็นผลมาจากแรงกดดันสองทิศทางที่หักล้างกัน ด้านหนึ่ง ความคาดหวังว่าธนาคารกลางสหรัฐจะปรับลดอัตราดอกเบี้ยช่วยสนับสนุนราคาทองคำในฐานะสินทรัพย์ที่ไม่มีดอกเบี้ย เมื่ออัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงลดลง ต้นทุนโอกาสในการถือครองทองคำก็ลดลงตาม อีกด้านหนึ่ง ดอลลาร์ที่ฟื้นตัวขึ้นมายืนเหนือระดับ 99.5 และอัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐที่อยู่ในระดับสูงกลับกดดันราคาทองคำอย่างชัดเจน

ด้านเงิน ราคาเงินนิวยอร์กเคลื่อนไหวยังคงอยู่ที่ระดับสูงที่ประมาณ 64 ถึง 65 ดอลลาร์ต่อออนซ์ เงินมีคุณสมบัติทั้งโลหะมีค่าและโลหะอุตสาหกรรม ทำให้ราคาได้รับอิทธิพลทั้งจากนโยบายการเงินและความต้องการภาคอุตสาหกรรม ความผันผวนของเงินมักสูงกว่าทองคำ ดังนั้นนักลงทุนจึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

สำหรับน้ำมันดิบ ราคาน้ำมันดิบ WTI ปรับลงสู่ระดับประมาณ 102.25 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงประมาณ 0.45% ในรอบวัน และน้ำมันดิบเบรนต์ปรับลงสู่ระดับประมาณ 106.38 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ลดลงประมาณ 0.93% หลังจากที่ก่อนหน้านี้ราคาน้ำมันได้พุ่งขึ้นอย่างแข็งแกร่ง โดย WTI เคยยืนเหนือ 100 ดอลลาร์ได้อีกครั้ง

ปัจจัยที่หนุนราคาน้ำมันก่อนหน้านี้คือส่วนเพิ่มความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ที่ยังคงอยู่ ความกังวลเกี่ยวกับอุปทานในภูมิภาคตะวันออกกลางทำให้ตลาดระมัดระวังต่อความปลอดภัยของอุปทานน้ำมัน และทำให้ส่วนเพิ่มราคาของเบรนต์เมื่อเทียบกับ WTI กว้างขึ้น อย่างไรก็ตาม เมื่อราคาขึ้นไปอยู่ในระดับสูง แรงขายทำกำไรก็เริ่มปรากฏขึ้น ส่งผลให้ราคาปรับลงในวันนี้

ในเชิงปัจจัยพื้นฐานด้านอุปสงค์และอุปทาน ตลาดน้ำมันอยู่ในจุดสมดุลที่ละเอียดอ่อน ด้านอุปสงค์ ข้อมูลเศรษฐกิจโลกมีสัญญาณทรงตัวแต่พลังงานการเติบโตยังไม่เพียงพอ ด้านอุปทาน นโยบายการผลิตของกลุ่ม OPEC+ เป็นตัวแปรที่สำคัญที่สุด และรายงานสต็อกน้ำมันรายสัปดาห์ของสำนักงานพลังงานสหรัฐ (EIA) ก็เป็นจุดที่ตลาดจับตามองอย่างใกล้ชิด

สำหรับทองคำ ปัจจัยที่มีความสำคัญที่สุดในสัปดาห์นี้คือการประชุมของธนาคารกลางสหรัฐ หากเฟดลดดอกเบี้ยมากกว่าที่คาด อัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงที่ลดลงจะเป็นผลดีต่อทองคำ หากลดน้อยกว่าที่คาด ดอลลาร์อาจแข็งค่าและกดดันราคาทองคำ ท่ามกลางความไม่แน่นอนนี้ ทองคำมีแนวโน้มที่จะแกว่งตัวในกรอบสูงเพื่อรอทิศทาง

สำหรับนักลงทุนที่ซื้อขายสินค้าโภคภัณฑ์ การบริหารความเสี่ยงเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก สินค้าโภคภัณฑ์ที่อยู่ในระดับสูงมักมีความผันผวนรุนแรงทั้งขาขึ้นและขาลง แนะนำให้ควบคุมขนาดสถานะ หลีกเลี่ยงการใช้ leverage สูงเกินไป และตั้งจุดตัดขาดทุนอย่างชัดเจน เพื่อรับมือกับความผันผวนที่อาจเกิดขึ้น

นอกจากนี้ ราคาสินค้าโภคภัณฑ์ที่สูงยังส่งผลต่อสภาพแวดล้อมมหภาคอีกด้วย ราคาพลังงานที่สูงขึ้นจะผลักดันแรงกดดันเงินเฟ้อ และส่งผลต่อเส้นทางนโยบายการเงินของธนาคารกลางแต่ละแห่ง ท่ามกลางความสนใจต่อการประชุมเฟดในขณะนี้ การเคลื่อนไหวของราคาน้ำมันและความคาดหวังเงินเฟ้อจึงมีความเชื่อมโยงที่ซับซ้อน

ภาพรวมของตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ในวันที่ 15 กันยายน สรุปได้ว่าทองคำแกว่งตัวในกรอบสูงที่ประมาณ 4,300 ดอลลาร์ ในขณะที่น้ำมันดิบปรับลงหลังแตะระดับสูง โดย WTI อยู่ที่ประมาณ 102 ดอลลาร์ และเบรนต์อยู่ที่ประมาณ 106 ดอลลาร์ ก่อนที่ผลการประชุมเฟดจะประกาศออกมา นักลงทุนที่สมเหตุสมผลควรบริหารสถานะ ควบคุม leverage และรักษาความอดทน เพื่อรับมือกับการเลือกทิศทางที่จะมาถึงอย่างมั่นคง

วันจันทร์ที่ 14 กันยายน 2569 ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ระหว่างประเทศเปิดสัปดาห์ด้วยภาพที่แตกออกเป็นสองทางอย่างชัดเจน ด้านพลังงาน ราคาน้ำมันดิบกลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง โดยน้ำมันดิบ WTI ซื้อขายบริเวณ 103.3 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และน้ำมันดิบเบรนต์อยู่ที่ราว 108 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ขณะที่ด้านโลหะมีค่า ทองคำและเงินยังคงแกว่งตัวในกรอบระดับสูงและย่อตัวลงเล็กน้อย

การกลับขึ้นเหนือระดับ 100 ดอลลาร์ของน้ำมันดิบ WTI ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงสำคัญในวันนี้ ก่อนหน้านี้ราคาน้ำมันเคยยืนบริเวณแนว 100 ดอลลาร์ต่อสู้กันอย่างดุเดือดและย่อตัวลงชั่วคราว การกลับขึ้นมาที่ 103 ดอลลาร์จึงสะท้อนว่าส่วนชดเชยความเสี่ยงจากภูมิรัฐศาสตร์ยังคงอยู่ และเป็นแรงหนุนด้านราคาให้กับน้ำมัน

ปัจจัยหลักที่หนุนราคาน้ำมันมาจากความไม่แน่นอนของอุปทานที่เกิดจากสถานการณ์ตึงเครียดในตะวันออกกลาง ตลาดกังวลว่าอุปทานน้ำมันอาจหยุดชะงัก ซึ่งเปลี่ยนเป็นส่วนชดเชยความเสี่ยงที่จับต้องได้ นอกจากนี้ นโยบายลดกำลังผลิตของผู้ผลิตหลักยังคงดำเนินอยู่และช่วยพยุงราคาในฝั่งอุปทานอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ราคาน้ำมันในระดับสูงก็เผชิญแรงขายทำกำไรที่ชัดเจน หลังการขึ้นต่อเนื่องในก่อนหน้า ตลาดสะสมสถานะทำกำไรจำนวนมาก เมื่อมีข่าวใดๆ ก็อาจกระตุ้นให้เกิดการขายทำกำไรอย่างรวดเร็ว นี่คือสาเหตุที่ช่วงการแกว่งตัวรายวันกว้างขึ้น และทำให้ความผันผวนขยายตัวในกรอบระดับสูง

ในฝั่งโลหะมีค่า ทองคำสปอตซื้อขายบริเวณ 4335 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ลดลงราว 0.31% จากวันก่อนหน้า ขณะที่สัญญาซื้อขายล่วงหน้าทองคำในนิวยอร์กอยู่ที่ราว 4373 ดอลลาร์ สาเหตุที่ทองคำย่อตัวลงในระดับสูงมาจากการที่ดัชนีดอลลาร์สหรัฐยืนอยู่ที่ 99.19 ซึ่งกดดันสินทรัพย์ที่ซื้อขายด้วยดอลลาร์ อีกทั้งอัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐฯ อายุ 10 ปีที่ยืนสูงราว 4.8% ยังเพิ่มต้นทุนค่าเสียโอกาสของการถือทองคำ

เงิน (ซิลเวอร์) เคลื่อนไหวในทิศทางเดียวกับทองคำ โดยอยู่ที่ราว 64.57 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ลดลงจากราคาปิดก่อนหน้าที่ 65.19 ดอลลาร์ เนื่องจากเงินมีทั้งคุณสมบัติทางอุตสาหกรรมและโลหะมีค่า จึงมักแกว่งตัวรุนแรงกว่าทองคำทั้งในขาขึ้นและขาลง

สำหรับนักลงทุนในสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ที่แตกเป็นสองทางในขณะนี้ทั้งเป็นโอกาสและเป็นบททดสอบ โอกาสอยู่ที่ทิศทางที่ค่อนข้างชัดทำให้การซื้อขายตามแนวโน้มอาจให้ผลตอบแทนที่ดี บททดสอบอยู่ที่ความผันผวนในระดับสูง ซึ่งอาจทำให้ผู้ที่เข้าผิดจังหวะถูกกวาดออกจากตลาดอย่างรวดเร็ว

การตั้งจุดตัดขาดทุนอย่างเคร่งครัดและการควบคุมขนาดสถานะอย่างสมเหตุสมผลเป็นเงื่อนไขพื้นฐานของการเข้าร่วมตลาดในยามนี้ ควรหลีกเลี่ยงการเดิมพันทิศทางเดียวด้วยเลเวอเรจสูง และควรบริหารความเสี่ยงให้ครอบคลุมทุกสถานการณ์ เนื่องจากสินค้าโภคภัณฑ์ในระดับสูงมักผันผวนอย่างรุนแรงเมื่อมีข้อมูลหรือเหตุการณ์เกินคาด

มองไปข้างหน้า ทิศทางของราคาน้ำมันจะขึ้นอยู่กับสถานการณ์ภูมิรัฐศาสตร์เป็นหลัก หากความตึงเครียดทวีขึ้น ราคาอาจปรับขึ้นต่อ หากสถานการณ์คลี่คลาย ส่วนชดเชยความเสี่ยงอาจหดกลับและราคาอาจเผชิญแรงกดดันขาลง ส่วนทองคำจะขึ้นอยู่กับทิศทางดอลลาร์และอัตราดอกเบี้ยเป็นสำคัญ

โดยสรุป ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ระหว่างประเทศในวันที่ 14 กันยายนแสดงภาพที่น้ำมันดิบกลับมาแข็งแกร่ง ขณะที่โลหะมีค่าย่อนตัวลงในกรอบระดับสูง โดยราคาวิ่งสวนทางกันและความผันผวนขยายตัวชัดเจน ท่ามกลางความไม่แน่นอนนี้ นักลงทุนควรให้ความสำคัญกับการควบคุมความเสี่ยงก่อนผลตอบแทน เพื่อให้สามารถยืนหยัดในตลาดที่ผันผวนอย่างรุนแรงได้อย่างมั่นคง

ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์สัปดาห์ที่ผ่านมาแสดงบทละครที่ตื่นเต้นเร้าใจที่สุดในรอบหลายเดือน การเปลี่ยนแปลงที่น่าจับตาที่สุดเกิดกับน้ำมันดิบ เมื่อราคาน้ำมันดิบ WTI พุ่งขึ้นทดสอบระดับ 100 ดอลลาร์ต่อบาร์เรลแล้วย่อตัวลงอย่างชัดเจน โดยซื้อขายล่าสุดแถว 99.99 ดอลลาร์ ลดลงเกือบ 3% ในวันเดียว ส่วนน้ำมันดิบเบรนต์แม้ยังยืนเหนือ 100 ดอลลาร์ได้ที่ราว 104.42 ดอลลาร์ แต่ก็ย่อตัวลงจากกรอบสูงก่อนหน้าที่เคยแตะ 105 ถึง 109 ดอลลาร์ แนวโน้มขาขึ้นที่แข็งแกร่งก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยความผันผวนอย่างรุนแรง

การพุ่งขึ้นแล้วย่อตัวลงอย่างรวดเร็วของน้ำมันในรอบนี้ แท้จริงแล้วคือการปลดปล่อยและการย่อตัวกลับอย่างรวดเร็วของส่วนชดเชยความเสี่ยงด้านภูมิรัฐศาสตร์ แรงหนุนขาขึ้นก่อนหน้านี้มาจากความกังวลต่อการหยุดชะงักของอุปทานเป็นหลัก เมื่อเงินทุนเพิ่มสถานะซื้ออย่างต่อเนื่อง แต่เมื่อราคาสูงขึ้นถึงระดับหนึ่ง แรงกดดันจากการทำกำไรก็เริ่มปรากฏ และข่าวใดๆ ที่บ่งชี้ถึงการผ่อนคลายสถานการณ์ก็เพียงพอที่จะกระตุ้นให้เกิดการปิดสถานะซื้อ ส่วนชดเชยความเสี่ยงมาถึงเร็วและจากไปเร็ว นี่คือลักษณะเด่นของตลาดที่ขับเคลื่อนด้วยภูมิรัฐศาสตร์

ในทางตรงข้าม โลหะมีค่าแสดงให้เห็นภาพที่แตกต่างออกไป โดยทองคำสปอตรายงานล่าสุดที่ราว 4,390 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ซึ่งอยู่ในโซนสูงสุดเป็นประวัติการณ์ และฟื้นตัวเล็กน้อยจากวันก่อนหน้า ส่วนเงินยังคงรักษาลักษณะความผันผวนสูงที่สอดคล้องกับทองคำ ที่น่าสังเกตคือในช่วงก่อนหน้านี้ ทองคำและเงินเคยเคลื่อนไหวลดลงพร้อมกัน โดยเงินลดลงมากกว่าทองคำ ซึ่งสะท้อนว่าแรงกดดันระยะสั้นต่อสินทรัพย์ที่ไม่มีดอกเบี้ยนั้นเป็นปรากฏการณ์ทั่วไป เมื่อเงินดอลลาร์แข็งค่าและอัตราผลตอบแทนพันธบัตรอยู่ในระดับสูง

แรงหนุนที่ทำให้โลหะมีค่ารักษาระดับสูงได้ก็ไม่อาจมองข้ามได้เช่นกัน ด้านหนึ่ง ตลาดยังคงคาดหวังเส้นทางการลดอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางหลัก ซึ่งสนับสนุนการประเมินมูลค่าของทองคำ อีกด้านหนึ่ง ความไม่แน่นอนทางภูมิรัฐศาสตร์ทำให้ความต้องการจัดสรรสินทรัพย์ปลอดภัยยังคงแข็งแกร่ง แรงกดดันและแรงหนุนที่สูสีกันส่งผลให้ราคาแกว่งตัวซ้ำแล้วซ้ำเล่าในโซนสูงสุด และความผันผวนระหว่างวันถูกขยายให้กว้างขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

ในมุมมองมหภาคที่กว้างขึ้น การที่ดัชนีดอลลาร์ยืนเหนือ 99 และอัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐอายุ 10 ปีทรงตัวในระดับสูงราว 4.8% ถือเป็นฉากหลังร่วมของสินค้าโภคภัณฑ์ทั้งหมด เงินดอลลาร์ที่แข็งค่ากดดันสินค้าที่กำหนดราคาเป็นดอลลาร์ ขณะที่อัตราผลตอบแทนที่สูงขึ้นเพิ่มต้นทุนค่าเสียโอกาสในการถือสินทรัพย์ที่ไม่มีดอกเบี้ย ด้วยเหตุนี้ พลังงานและโลหะมีค่าจึงแสดงรูปแบบคล้ายกันคือ “ไม่มั่นคงในโซนสูงและผันผวนรุนแรง” แม้เรื่องราวเบื้องหลังจะแตกต่างกัน

สำหรับนักลงทุนในตลาดฟิวเจอร์ส สิ่งที่ต้องระวังที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่การคาดทิศทางผิด แต่เป็นผลกระทบร้ายแรงของความผันผวนสูงต่อขนาดสถานะ เมื่อช่วงแกว่งรายวันกว้างถึงหลายเปอร์เซ็นต์ แม้ทิศทางจะถูกต้อง ก็อาจถูกเขย่าออกจากตลาดได้หากจังหวะเข้าหรือการตั้งจุดตัดขาดทุนไม่เหมาะสม การควบคุมอัตราทด การทยอยเข้าสถานะ และการหลีกเลี่ยงการเดิมพันหนักก่อนการประกาศข่าว จึงมีความสำคัญเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณในระยะนี้

ในด้านกลยุทธ์ ควรจับตาประเด็นสำคัญ ประการแรกสำหรับน้ำมันดิบ การที่ WTI จะกลับขึ้นไปยืนเหนือ 100 ดอลลาร์ได้หรือไม่ และแนวรับของเบรนต์เหนือ 100 ดอลลาร์แข็งแกร่งเพียงใด จะชี้ความแข็งแกร่งระยะสั้นของกลุ่มพลังงาน ประการที่สองสำหรับโลหะมีค่า การเปลี่ยนบทบาทระหว่างแนวรับและแนวต้านของทองคำในโซนสูงสุด รวมถึงความสัมพันธ์เชิงความแข็งแกร่งระหว่างเงินกับทองคำ ถือเป็นเบาะแสสำคัญในการประเมินการหมุนเวียนภายในกลุ่ม และประการที่สาม การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของสถานการณ์ภูมิรัฐศาสตร์อาจเป็นตัวกระตุ้นที่ทำให้เกิดความสมดุลใหม่

สิ่งที่ต้องเตือนเพิ่มเติมคือ ความเชื่อมโยงระหว่างสินค้าโภคภัณฑ์ต่างๆ ในระยะนี้แน่นแฟ้นเป็นพิเศษ การย่อตัวของราคาน้ำมันมักลากทั้งห่วงโซ่พลังงานและปิโตรเคมีให้อ่อนตัวลง ขณะที่หากความอยากเสี่ยงด้านปลอดภัยเพิ่มขึ้น เงินทุนก็อาจไหลจากสินค้าอุตสาหกรรมไปสู่โลหะมีค่า ดังนั้นในการศึกษาสินค้าใดสินค้าหนึ่ง ควรสังเกตเงินดอลลาร์ อัตราผลตอบแทนพันธบัตร และราคาสินค้าที่เกี่ยวข้องไปพร้อมกัน เพื่อให้สัญญาณจากหลายตลาดยืนยันซึ่งกันและกัน

ท้ายที่สุดต้องเน้นย้ำเรื่องจิตสำนึกด้านความเสี่ยง ตลาดที่ขับเคลื่อนด้วยส่วนชดเชยความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์มีลักษณะเด่นคือคาดเดาได้ยาก ข่าวด่วนเพียงชิ้นเดียวอาจทำให้เกิดการเปิดตลาดแบบข้ามช่องว่างในกลางดึก สิ่งที่นักลงทุนทำได้ไม่ใช่การทำนายข่าว แต่คือการทำให้แน่ใจว่าบัญชีของตนสามารถรับมือได้ไม่ว่าข่าวจะเป็นบวกหรือลบ การวางการควบคุมความเสี่ยงไว้ก่อนผลตอบแทน และการให้ความสำคัญกับการอยู่รอดเหนือการทำกำไร นี่คือรากฐานของการยืนหยัดในระยะยาวในตลาดฟิวเจอร์ส

การที่เงินหยวนปรับแข็งค่าติดต่อกันหลายวันกำลังส่งผลโดยตรงต่อต้นทุนและกำไรของธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการค้าข้ามพรมแดน โดยเฉพาะผู้นำเข้าและผู้ส่งออกที่ต้องแปลงสกุลดอลลาร์สหรัฐฯ กับเงินหยวนอยู่เป็นประจำ ในรอบล่าสุดอัตราแลกเปลี่ยนอ้างอิงกลางของเงินหยวนเทียบดอลลาร์สหรัฐฯ อยู่ที่ประมาณ 6.7743 ต่อดอลลาร์ ปรับแข็งค่าขึ้นราว 23 จุดพื้นฐานจากวันก่อนหน้า และเป็นการแข็งค่าต่อเนื่องเป็นวันที่สามติดต่อกัน

ผลกระทบที่ธุรกิจต้องประเมินให้รอบด้าน

เมื่อเงินหยวนแข็งค่าขึ้น ผู้ส่งออกที่รับเงินเป็นดอลลาร์สหรัฐฯ แล้วต้องแปลงกลับมาเป็นเงินหยวนจะได้รับเงินหยวนน้อยลงในทางทฤษฎี ซึ่งกดดันอัตรากำไร (margin) โดยตรง หากสัญญาซื้อขายกำหนดราคาไว้ล่วงหน้าแล้วและไม่ได้ป้องกันความเสี่ยงไว้ ธุรกิจเหล่านี้อาจเผชิญส่วนต่างที่หายไปอย่างมีนัยสำคัญ

ในทางกลับกัน ผู้นำเข้าที่ต้องจ่ายเงินเป็นดอลลาร์สหรัฐฯ จะได้ประโยชน์ เพราะต้องใช้เงินหยวนน้อยลงในการชำระหนี้หรือค่าสินค้าจำนวนเท่าเดิม ส่งผลให้ต้นทุนนำเข้าลดลง และอาจเป็นจังหวะที่ธุรกิจนำเข้าควรพิจารณาล็อกอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับคำสั่งซื้อในอนาคต

อย่างไรก็ดี ภาพรวมยังไม่ชัดเจนว่าทิศทางใดจะเป็นฝ่ายกุมเกม เพราะดัชนีดอลลาร์ (DXY) เพิ่งกลับมายืนเหนือระดับ 99 ที่ประมาณ 99.03 หลังจากอ่อนแรงอยู่ต่ำกว่าระดับดังกล่าวมาหลายวัน การกลับขึ้นมาของดอลลาร์อาจทำให้เงินหยวนเผชิญแรงต้านในระยะถัดไป ธุรกิจจึงไม่ควรตั้งสมมติฐานว่าเงินหยวนจะแข็งค่าต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด

เครื่องมือป้องกันความเสี่ยงที่ธุรกิจควรพิจารณา

ทางเลือกแรกคือสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (forward contract) ซึ่งช่วยล็อกอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับธุรกรรมที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้อย่างตรงไปตรงมา เหมาะกับธุรกิจที่มีกระแสเงินรับหรือจ่ายที่เป็นสกุลต่างประเทศแน่นอนและมีกำหนดเวลาชัดเจน วิธีนี้ทำให้ธุรกิจรู้ต้นทุนล่วงหน้าและบริหารงบประมาณได้แม่นยำขึ้น

ทางเลือกถัดมาคือสวอปเงินตราต่างประเทศ (currency swap) ซึ่งเหมาะกับธุรกิจที่มีทั้งกระแสเงินรับและจ่ายในสองสกุล และต้องการปรับโครงสร้างอายุ (tenor) ของกระแสเงินให้สอดคล้องกัน เครื่องมือนี้ช่วยบริหารสภาพคล่องได้ยืดหยุ่นกว่า

สำหรับธุรกิจที่ต้องการความยืดหยุ่นสูงขึ้น ตัวเลือกออปชัน (option) ช่วยให้ธุรกิจมีสิทธิแต่ไม่ใช่ภาระผูกพันในการแลกเปลี่ยนในอัตราที่กำหนด เหมาะกับกรณีที่กระแสเงินไม่แน่นอนหรือยังไม่ยืนยันจำนวนชัดเจน แม้ว่าจะมีต้นทุนค่าพรีเมียมที่ต้องจ่ายล่วงหน้า

นอกจากเครื่องมือทางการเงินแล้ว การปรับโครงสร้างสัญญากับคู่ค้าให้ระบุสกุลเงินที่ใช้ชำระได้ชัดเจน และการกำหนดข้อสัญญาแบ่งปันความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยน (currency sharing clause) ก็เป็นแนวปฏิบัติที่ช่วยลดผลกระทบได้อย่างเป็นรูปธรรม

แนวปฏิบัติด้านการบริหารความเสี่ยงภายในองค์กร

ประการแรก ธุรกิจควรกำหนดนโยบายป้องกันความเสี่ยง (hedging policy) เป็นลายลักษณ์อักษร ระบุสัดส่วนที่ยอมรับความเสี่ยงได้ และช่วงที่ต้องล็อกอัตราแลกเปลี่ยนอย่างชัดเจน เพื่อให้ฝ่ายการเงินปฏิบัติตามได้อย่างสม่ำเสมอและไม่ตัดสินใจตามอารมณ์ตลาด

ประการที่สอง ควรแยกการทำธุรกรรมป้องกันความเสี่ยงออกจากธุรกิจพนันว่าในทิศทางของค่าเงินอย่างเด็ดขาด การป้องกันความเสี่ยงมีเป้าหมายเพื่อลดความไม่แน่นอน ไม่ใช่เพื่อสร้างกำไรจากการคาดการณ์ค่าเงิน

ประการที่สาม ควรทบทวนสถานะความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยนเป็นประจำ สม่ำเสมอ ไม่ว่าจะรายสัปดาห์หรือรายเดือน แล้วแต่ขนาดธุรกิจ พร้อมติดตามข้อมูลเศรษฐกิจสำคัญที่อาจทำให้ค่าเงินผันผวน เช่น ข้อมูลอัตราเงินเฟ้อ ตัวเลขการจ้างงาน และถ้อยแถลงของธนาคารกลาง

บริบทตลาดที่ธุรกิจควรจับตา

นอกเหนือจากค่าเงิน ตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ก็มีผลต่อต้นทุนของธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งนี้ราคาน้ำมันดิบเบรนต์อยู่ที่ประมาณ 105 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ปรับขึ้นราวร้อยละ 5 และ WTI อยู่ที่ประมาณ 99.47 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล ปรับขึ้นราวร้อยละ 5.56 โดยมีปัจจัยเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์เป็นตัวขับเคลื่อน ทำให้ต้นทุนค่าขนส่งและต้นทุนพลังงานของธุรกิจนำเข้า-ส่งออกมีแนวโน้มสูงขึ้น ด้านราคาทองคำ COMEX อยู่ที่ประมาณ 4,367.9 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ปรับลงราวร้อยละ 0.89 และราคาบิตคอยน์อยู่ที่ประมาณ 76,946 ดอลลาร์ ปรับลงราวร้อยละ 1.91 ซึ่งเป็นข้อมูลที่ช่วยบอกทิศทางความอยากเสี่ยงของตลาดโดยรวมได้เช่นกัน

สำหรับธุรกิจที่ต้องการบริหารความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยนในภาวะเช่นนี้ การมีนโยบายที่ชัดเจน ร่วมกับการใช้เครื่องมือล่วงหน้าอย่างเหมาะสม จะช่วยให้ต้นทุนและกำไรคาดการณ์ได้มากขึ้น แม้ค่าเงินจะเคลื่อนไหวผันผวนก็ตาม