สำหรับผู้ประกอบการไทยที่ทำการค้ากับจีนและค้าขายในตลาดเงินตราต่างประเทศ ประเด็นที่ต้องจับตาในสัปดาห์นี้คือความผันผวนของค่าเงินหยวนและดอลลาร์สหรัฐ โดยในวันที่ 7 กันยายน ธนาคารกลางจีนประกาศอัตรากลางเงินหยวนต่อดอลลาร์สหรัฐที่ 6.7795 ขยับขึ้น 8 จุดฐาน ซึ่งสะท้อนว่าเงินหยวนอ่อนค่าลงเล็กน้อย หลังแข็งค่าขึ้นต่อเนื่องมาในช่วงหลายวันที่ผ่านมาและเคยแตะระดับ 6.7787 การส่งออกและนำเข้าของไทยที่มีสัดส่วนเกี่ยวข้องกับจีนจำนวนมาก ย่อมได้รับผลกระทบโดยตรงจากการแกว่งตัวของค่าเงินทั้งสองสกุลนี้
เบื้องหลังความผันผวนครั้งนี้มาจากการที่ดัชนีเงินดอลลาร์ดีดตัวกลับขึ้นมายืนเหนือระดับ 99 อีกครั้งในวันที่ 7 กันยายน หลังร่วงลงไปอยู่ที่ระดับต่ำบริเวณ 98.98 ในช่วงก่อนหน้า การดีดกลับของดอลลาร์ทำให้ภาระของผู้นำเข้าสินค้าจากจีนที่ต้องชำระเป็นเงินหยวนเปลี่ยนไปเล็กน้อย เนื่องจากเงินหยวนอ่อนค่าลง ต้นทุนการนำเข้าที่คิดเป็นเงินหยวนอาจถูกลงในเชิงสัมพัทธ์ แต่ในทางกลับกัน ผู้ส่งออกไทยที่ได้รับรายได้เป็นเงินหยวนจะได้รับผลตอบแทนที่ลดลงเล็กน้อยเมื่อแปลงกลับเป็นเงินบาท
สำหรับผู้ประกอบการไทยที่ต้องพึ่งพาการค้ากับจีน สิ่งสำคัญที่สุดในภาวะเช่นนี้ไม่ใช่การคาดเดาทิศทางค่าเงินเพียงอย่างเดียว แต่คือการมีระบบบริหารความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนที่ครบถ้วนและต่อเนื่อง หลายครั้งที่ธุรกิจไทยเจ็บตัวจากการที่ค่าเงินผันผวนอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเมื่อเงินหยวนหรือดอลลาร์เปลี่ยนทิศอย่างกระทันหัน ทำให้ส่วนต่างกำไรจากการค้าหายไปในพริบตา
แนวทางที่ผู้ประกอบการควรพิจารณา ได้แก่ การใช้ผลิตภัณฑ์ป้องกันความเสี่ยงจากธนาคารพาณิชย์ เช่น สัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward) และออปชันด้านอัตราแลกเปลี่ยน เพื่อล็อกอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับธุรกรรมในอนาคต การตั้งราคาสินค้าที่คำนึงถึงความผันผวนของค่าเงิน ตลอดจนการกระจายการชำระเงินไปในหลายสกุลเงินเพื่อลดการพึ่งพาสกุลเงินเดียว การวางแผนเช่นนี้จะช่วยให้ธุรกิจสามารถคำนวณต้นทุนและกำไรได้อย่างแม่นยำมากขึ้น
ในเชิงของจังหวะการบริหารสภาพคล่องเงินตราต่างประเทศ ผู้ประกอบการควรติดตามประกาศอัตรากลางเงินหยวนรายวันอย่างใกล้ชิด เพราะตัวเลขอย่างเป็นทางการนี้เป็นเสมือนสัญญาณบ่งชี้ทิศทางและความเชื่อมั่นของค่าเงิน หากเงินหยวนแข็งค่าในช่วงใด ผู้ส่งออกอาจพิจารณาเร่งรับเงินและแปลงสกุลในระดับที่ดี ขณะที่ผู้นำเข้าสามารถใช้ช่วงที่เงินหยวนอ่อนค่าเพื่อจ่ายชำระหรือกักตุนวัตถุดิบล่วงหน้าได้
นอกจากนี้ ผู้ประกอบการไทยยังควรให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงทั้งด้านเงินหยวนและเงินดอลลาร์ไปพร้อมกัน เนื่องจากค่าเงินทั้งสองสกุลนี้เป็นแกนหลักของธุรกรรมการค้าระหว่างประเทศส่วนใหญ่ การมีบัญชีเงินตราต่างประเทศที่เหมาะสม การใช้บัญชี THB สำหรับธุรกรรมภายใน และการทำความเข้าใจเครื่องมือทางธนาคารที่พร้อมให้บริการ จะช่วยให้การบริหารจัดการมีประสิทธิภาพและยืดหยุ่นมากขึ้น
ท้ายที่สุด แม้ความผันผวนของค่าเงินจะสร้างความท้าทาย แต่ก็เป็นจังหวะที่ทำให้ผู้ประกอบการที่เตรียมพร้อมสามารถได้เปรียบทางการแข่งขัน ผู้ที่วางระบบบริหารความเสี่ยงไว้ล่วงหน้า ย่อมรับมือกับสถานการณ์ได้ดีกว่าผู้ที่ปล่อยให้ค่าเงินเป็นตัวกำหนดชะตากรรมของธุรกิจ การลงทุนในความรู้และเครื่องมือทางการเงินจึงถือเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าในระยะยาวสำหรับธุรกิจที่ต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนของตลาดโลกใบนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้